Voor de kust van Alexandrië, in de baai van Abu Qir, keren de wateren fragmenten van een millennale geschiedenis terug. De havensteden van Canopo en Heracleion, welvarend in het Ptolemeïsche en het Romeinse tijdperk, werden ondergedompeld door aardbevingen, tsunami en de stijging van de zeespiegel. Na meer dan 2000 jaar brengen archeologen en duikers terug naar lichte gebouwen, bassins, mol en beelden die het leven van deze oude gemeenschappen vertellen.
Een van de meest verrassende bevindingen valt op een kwartssphinx met de cartouche van Ramses II, een symbool van de continuïteit van de Egyptische cultuur, samen met graniet ptolemaïsche beelden en Romeinse marmeren portretten. Hoewel veel sculpturen onvolledig zijn, kunnen de resterende delen de artistieke vaardigheden en rijkdom van de verdwenen steden begrijpen.
Het ondergedompelde archeologische erfgoed
De hersteloperaties volgen rigoureuze wetenschappelijke criteria, geïnspireerd door de UNESCO -conventie van 2001 over het ondergedompelde erfgoed. Alleen met een gedocumenteerde historische waarde worden naar de oppervlakte gebracht, omdat de minister van Toerisme en Egyptische oudheden Sherif Fathi specificeerden, terwijl anderen op de zeebodem blijven, waarbij de integriteit van de site wordt behouden. Archeologen brachten ook een pier van 125 meter terug naar het oppervlak, stenen anker en een koopvaardijschip, getuigen van een intense commerciële activiteit langs de kust van de Nile Delta.
Het gebruik van kranen en geavanceerde onderwatertechnieken maakte het mogelijk om de integriteit van de vondsten te behouden, waarvan vele eeuwenlang begraven waren gebleven onder sediment. Deze wetenschappelijke aandacht garandeert dat de activa kunnen worden bestudeerd en verbeterd zonder de structuren nog steeds in gevaar te brengen.
De dreiging van water
Ondanks de ontdekkingen wordt Alexandria vandaag geconfronteerd met hetzelfde risico dat de luifel en Heracleion eeuwen zijn. Het land van de stad verlaagt meer dan drie millimeter per jaar en het verhogen van de zeespiegel verbonden aan klimaatverandering loopt het risico op hele kustgebieden. Archeologen en lokale autoriteiten onderstrepen het belang van het behoud van zowel de sites die zijn ontstaan als die nog steeds ondergedompeld zijn, zodat toekomstige generaties een uniek erfgoed in de wereld kunnen kennen.
Recente ontdekkingen vertellen niet alleen over een buitengewoon verleden, maar bieden ook een blik op het verband tussen geschiedenis, archeologie en de omgeving. De wateren van de Middellandse Zee worden aldus bewaarders van een millennale herinnering, het herstellen van schatten die verloren leken en onthouden hoe fragiel het culturele erfgoed (en om deze reden moet het worden beschermd) voor de natuurlijke krachten kunnen zijn.
Bekijk dit bericht op Instagram
Wil je ons nieuws niet verliezen?
U kunt ook geïnteresseerd zijn in:
