De hond ziet een duif, verandert plotseling van richting en de arm van degene die de riem vasthoudt, volgt hem. Schouders, rug, polsen en benen beheersen bewegingen die allesbehalve geprogrammeerd zijn. Om beter met deze spanningen om te gaan, stelt yogadocent Amber Burke een routine van 10 minuten voor die mobiliteits-, balans- en spierversterkende oefeningen combineert, die je moet uitvoeren voordat je met je trouwe viervoeter op pad gaat.

De reeks vindt voornamelijk staand plaats, zonder dat er een mat nodig is. Voor sommige bewegingen is zelfs een riem voldoende, zolang deze maar losgekoppeld is van de hond. Het doel is om te werken aan de delen van het lichaam die het meest betrokken zijn tijdens wandelingen, vooral wanneer het dier groot en bijzonder levendig is of de gewoonte heeft om te trekken.

De hond uitlaten is ook een fysieke oefening

Wandelen met een hond kan een goede gelegenheid zijn om actief te blijven. Onderzoek van de Universiteit van Liverpool, gepubliceerd op Wetenschappelijke rapportenonderzocht de bewegingsgewoonten van 191 volwassenen die honden bezitten en 455 volwassenen die geen honden bezitten en in een Britse gemeenschap wonen.

Eigenaren hadden ongeveer vier keer meer kans om de door de richtlijn aanbevolen 150 minuten fysieke activiteit per week te bereiken. Dit is echter een observationeel onderzoek: het resultaat beschrijft een verband en toont niet aan dat het adopteren van een hond je automatisch actiever maakt.

Het wandelen brengt ook enig risico met zich mee, vooral als er plotseling aan de riem wordt getrokken. Een studie van de Johns Hopkins University, gepubliceerd op Geneeskunde en wetenschap in sport en beweginganalyseerde verwondingen die verband hielden met het uitlaten van aangelijnde honden, geregistreerd op Amerikaanse eerstehulpafdelingen tussen 2001 en 2020.

Volgens de nationale schatting zijn er in een periode van twintig jaar 422.659 volwassenen behandeld voor verwondingen. In 55% van de onderzochte gevallen hadden mensen zichzelf verwond door te vallen nadat ze door de hond waren voortgetrokken of door over de riem te struikelen. Veel voorkomende verwondingen waren onder meer vingerfracturen, hoofdtrauma en schouderverstuikingen of -verrekkingen.

Deze cijfers gelden voor ziekenhuisopnames in de Verenigde Staten en geven niet aan hoe waarschijnlijk het is dat elke eigenaar gewond raakt. Bovenal evalueerde het onderzoek niet of het beoefenen van yoga vóór de wandeling dergelijke ongelukken kon voorkomen.

Oefeningen voor schouders en armen

Het eerste deel van de routine is gewijd aan de schouders, die voortdurend worden belast als u een hond aangelijnd uitlaat. We beginnen met een variatie op de berghouding, of Tadasana. Ga staan, met uw voeten op heupbreedte uit elkaar en uw armen langs uw lichaam, buig uw ellebogen en breng uw schouders voorzichtig naar achteren en naar beneden, waarbij u uw schouderbladen naar elkaar toe brengt. Je houdt deze positie een paar ademhalingen vast en ontspant vervolgens de spieren.

De volgende beweging houdt in dat je een band of riem achter je rug vastpakt. Met uw handen ongeveer op schouderbreedte uit elkaar en uw armen uitgestrekt, voert u kleine liften naar boven uit, zonder te forceren. Het dient om de spieren te betrekken die de schouderbladen stabiliseren en om het bovenste deel van het lichaam te mobiliseren.

Om de schouders verder te openen kun je hetzelfde accessoire voor de borst gebruiken. Terwijl je hem met beide handen vasthoudt, iets verder dan schouderbreedte uit elkaar, til je langzaam je armen boven je hoofd en, als de mobiliteit het toelaat, net achter je hoofd. Daarna keer je terug naar de startpositie. Het is een beweging die bijzonder geleidelijk moet worden uitgevoerd, waarbij wordt vermeden dat de gewrichten over hun grenzen worden geduwd.

Vervolgens gaan we verder met het strekken van de gekruiste armen. Kruis uw onderarmen voor uw borst, op ellebooghoogte, en probeer voorzichtig uw handen in tegengestelde richtingen weg te bewegen. Na een paar ademhalingen wordt de oversteek omgekeerd. Een nuttig klusje voor het mobiliseren van de rugspieren van de schouders, die tijdens een wandeling vaak op spanning worden gehouden.

@AI gegenereerd

Balans en benen: oefeningen om richtingsveranderingen beter te beheersen

Vanaf de schouders gaan we door naar de enkels, want een hobbelige stoep, eventueel gepaard gaand met een ruk, is voldoende om het evenwicht te verliezen. De eerste oefening bestaat uit het optillen van de hielen. Je blijft staan, met je blik naar een vast punt gericht, en gaat langzaam op je tenen staan ​​voordat je terugkeert naar de grond. De beweging wordt een paar keer herhaald, waarbij wordt geprobeerd de enkels op één lijn te houden.

De volgende variant voegt de stoelpositie toe, of Utkatasana. Til je hielen op, buig je knieën lichtjes en breng je heupen naar achteren en naar beneden, terwijl je je armen naar voren strekt. Je houdt deze positie een paar ademhalingen vast voordat je weer omhoog gaat, waarbij je indien nodig op een stabiele steun leunt.

Dan komt de yoga-pose-geïnspireerde squat Malasana. Met uw voeten iets breder dan uw heupen en uw tenen iets naar buiten gedraaid, buigt u uw knieën en laat u uw bekken zover zakken als comfortabel is. Wie knie- of heupproblemen heeft, kan kiezen voor een ondiepere afdaling.

Het werk gaat verder met een variatie van de piramidepositie, vooral gewijd aan het achterste deel van de dijen. Plaats een voet iets naar achteren, houd uw handen op uw heupen en kantel uw romp naar voren, beginnend bij de heupen, en vermijd daarbij dat u uw rug met geweld ronddraait. Na een paar ademhalingen wissel je van kant. Om richtingsveranderingen te oefenen, introduceer je de schaatserskleine zijwaartse bewegingen waarbij de ene voet diagonaal achter de andere wordt gebracht, terwijl de armen de beweging begeleiden. Je wisselt van kant met een snelheid die past bij je vaardigheden.

Tenslotte een variatie op de positie van de danser, of Natarajasanacombineert balans en strekking van de quadriceps. Ga op één been staan, buig de andere knie en breng de hiel naar de bil. Een band om de voet kan helpen de positie te behouden, terwijl degenen die meer stabiliteit nodig hebben met één hand tegen een muur kunnen leunen. Het is niet nodig om van deze bewegingen een duurtest te maken. Het evenwicht wordt progressief getraind, zonder koste wat het kost de moeilijkste positie te zoeken.

Yoga-oefeningen voor het uitlaten van de benen van uw hond

@AI gegenereerd

Handen en rug hebben ook aandacht nodig

Iedereen die dagelijks een hond begeleidt, kent het gevoel van samengetrokken vingers rond de riem, vooral wanneer het dier de neiging heeft om te trekken. Om uw handen en polsen te mobiliseren, plaatst u uw vingers voor uw borst en draait u uw handpalmen naar buiten, terwijl u langzaam uw armen uitstrekt. Indien comfortabel, kunnen ze ook boven uw hoofd worden geheven. Een concrete voorzorgsmaatregel betreft de manier waarop de riem wordt vastgehouden. Een onderzoek naar hand- en polsblessures suggereert dat je het niet om je vingers of hand moet wikkelen: een ruk kan een aanzienlijk trauma veroorzaken.

Om het actieve deel van de routine af te ronden, voer je een voorwaartse buiging uit vanuit een staande positie, of Uttanasana. Met uw voeten op heupbreedte uit elkaar, kantelt u uw romp langzaam naar beneden en buigt u indien nodig uw knieën. De armen kunnen ontspannen blijven en het hoofd volgt de beweging zonder te forceren. De beklimming moet even geleidelijk zijn.

Yoga-oefeningen voor het uitlaten van de hond Uttanasana

@AI gegenereerd

Na de wandeling omvat de reeks ook een paar minuten Savasanade ontspanningspositie, liggend op uw rug, waarbij uw armen comfortabel rusten en natuurlijk ademen. De hond kan deelnemen aan de rusttijd. Op voorwaarde dat hij zijn activiteiten heeft beëindigd en heeft besloten een wapenstilstand te sluiten.

Savasana in het park

@AI gegenereerd

Kunnen tien minuten yoga blessures echt voorkomen?

Werken aan mobiliteit en evenwicht kan nuttig zijn bij de algemene fysieke voorbereiding, maar deze specifieke reeks oefeningen is niet gevalideerd door klinische onderzoeken naar de preventie van blessures tijdens het uitlaten van honden. De American Heart Association beveelt aan langzaam, pijnloos en bij voorkeur met opgewarmde spieren de rekoefeningen uit te voeren. Om deze reden is het raadzaam om, voordat u begint, een paar minuten te besteden aan lichte bewegingen. Intensievere statische rekoefeningen kunnen worden gereserveerd voor het einde van de activiteit.

De routine kan worden aangepast aan de individuele vaardigheden, door het bewegingsbereik te verkleinen of alleen bepaalde posities te kiezen. Als u gewrichtsproblemen, evenwichtsproblemen of aanhoudende pijn heeft, kunt u het beste een arts raadplegen voordat u dit probeert.

Voor degenen die de hond elke dag uitlaten, kan het besteden van een paar minuten aan de schouders, rug en benen een nuttige gewoonte worden om te combineren met wandelingen. Dan moet je toch naar buiten. En onthoud: hoeveel je ook traint, een eekhoorn behoudt altijd een bepaalde macht over het dagprogramma.