We zijn als kikkers in een pot water dat langzaam opwarmt: we realiseren ons niet het gevaar totdat het te laat is. Dit is de verontrustende maar effectieve metafoor, gebruikt door een recente studie om onze collectieve reactie op de klimatologische crisis te beschrijven.

Volgens onderzoekers van de Carnegie Mellon University in Pennsylvania, maakt het zo -aangedane “gekookte kikkereffect” – een psychologisch fenomeen waarin mensen niet reageren op geleidelijke en aanhoudende veranderingen – de bevolking steeds gevoeliger maakt voor de klimatologische noodsituatie.

In de praktijk, hoe langzamer, hoe langzamer, hoe meer we de neiging hebben om het te onderschatten, alsof het normaal is. En dus we niet gealarmeerd, we handelen niet, we eisen geen oplossingen.

Bekijk dit bericht op Instagram

Een bericht gedeeld door Greenme (@greenme_it)

De studie

Wetenschappers die de studie hebben uitgevoerd, hebben ontdekt dat de meeste mensen sterker reageren wanneer de gegevens over de klimatologische crisis op een duidelijke, binaire manier worden gepresenteerd, dat wil zeggen, als “Alles of niets“: Bijvoorbeeld “Het Noordpoolgebied verloor 70% van het ijs in de zomer“Het heeft een veel grotere impact dat geen reeks grafische ontwerpers jaar na jaar een langzame daling vertoont.

Het probleem? We communiceren de crisis alsof het een documentaire is, geen noodgeval

Een van de meest voorkomende fouten in klimatologische communicatie, volgens de studie, is precies het teveel aan geleidelijkheid. Technische gegevens, curven en langdurige projecties tonen kunnen paradoxaal genoeg de waargenomen urgentie verminderen. Het menselijk brein is niet gepland om te reageren op trage gevaren en in de loop van de tijd verdeeld.

Integendeel, als de berichten duidelijker en directer waren – zoals gebeurt in geval van onmiddellijke calamiteiten zoals een aardbeving of een overstroming – kunnen we mensen ertoe aanzetten sneller en vastbeslotener te handelen.

Recordtemperaturen, branden, droogtes, extreme weersomstandigheden: de signalen zijn er allemaal. Maar al te vaak beschouwen we ze als “anomalieën”, passagiersevenementen. Het is het typische gekookte kikkereffect. En dit verlamt ons.

De oplossing? Heroverweging volledig de manier waarop we klimaatverandering communiceren. Niet langer als een langzame catastrofe die moet worden gevolgd met onthechting, maar als een echte wereldwijde noodsituatie om onmiddellijk, samen, met bewustzijn en moed te worden geconfronteerd.

Wil je ons nieuws niet verliezen?