Kinderen en minderjarigen met jachtwapens alsof er niets was gebeurd. Het gebeurde op de EOS-European Outdoor show, de jacht-, sportschiet-, outdoor-, jacht- en gastronomische toerismebeurs, die eind maart in Parma werd gehouden en waarvan de organisatie zelfs de allerkleinsten toeliet.
Een mooie manier, zouden we zeggen, om de nieuwe generaties bewust te maken van empathie en respect voor dieren, als we bedenken dat een dergelijk gebaar zeker leidt tot het normaal maken van iets dat niet normaal is: de valorisatie van het gebruik van wapens, juist uitgaande van hun toepassing in de jacht.
Het is bekend dat kinderen de neiging hebben om te internaliseren wat zij als gelegitimeerd zien door volwassenen – zij leggen uit vanuit LAV. Als een openbare omgeving de jacht presenteert als een normale, gereguleerde en sociaal geaccepteerde praktijk, zullen jongere mensen hier waarschijnlijk uit afleiden dat het een positieve of anderszins wenselijke activiteit is.
Bekijk dit bericht op Instagram
En juist over het onderwerp jeugd en geweld presenteerde LAV onderzoek waarbij meer dan duizend pre-adolescenten in 16 Italiaanse regio’s betrokken waren, uitgevoerd door Ciro Troiano, criminoloog en hoofd van het LAV Zoomafia Observatorium.
LAV-onderzoek
Het onderzoek “Je martelt geen vlinders” Er waren 1300 middelbare scholieren tussen 11 en 14 jaar bij betrokken en deze werd in het schooljaar 2024/25 uitgevoerd op lagere middelbare scholen in 26 Italiaanse steden in 16 regio’s: Abruzzo, Calabrië, Campanië, Emilia-Romagna, Friuli-Venezia Giulia, Lazio, Ligurië, Lombardije, Marche, Piemonte, Puglia, Toscane, Umbrië, Sardinië, Sicilië en Veneto.
Bestaande uit verschillende vragen met als doel inzicht te krijgen in de relatie die jongeren vanaf jonge leeftijd met dieren opbouwen, viel een allereerste feit meteen op: slechts 6% van de deelnemers verklaarde bang te zijn voor dieren.
Bijna 42% van de steekproef die aan de vragenlijst werd voorgelegd, antwoordde dat zij persoonlijk getuige waren geweest van de mishandeling van een dier op verschillende manieren en in verschillende vormen:
@LAV
@LAV
De opmerkingen
Onder de opmerkingen van de deelnemers kun je de reacties, gevoelens en observaties lezen die elk van hen doormaakt als ze met dieren te maken hebben: “Ik heb varkens gedood zien worden voor hun vlees, ik heb honden geslagen zien worden, kippen gedood en daarna schapen zien slachten” (elfjarige jongen); terwijl een dertienjarige zegt: “Bij mij in de buurt zijn er kinderen die pitbulls laten vechten met andere hondenEn opnieuw “En niets, ik heb iets verpletterd, kikkers, insecten, hagedissen enz. Ik kan het niet uitleggen, ik hou van het gevoel dat het geeft” (dertienjarig meisje) en “Ik heb een vervelende en vervelende hond geschopt en dat heb ik goed gedaan en dat zou iedereen moeten doen, een flinke trap in het gezicht van een hond” concludeert een dertienjarige.
Bijna 30% van het waargenomen geweld werd gepleegd door familieleden – zegt Ciro Troiano – De gezinsomgeving vertegenwoordigde daarom voor deze kinderen het raamwerk voor de mishandeling van dieren en dit kan hun ontwikkeling negatief beïnvloeden en de gewoonte van geweld als iets normaals genereren.
69,38% van de steekproef verklaarde dat ze nog nooit een dier hadden mishandeld, terwijl 8,07% verklaarde dat ze vrijwillig een dier hadden mishandeld, waarvan 12,15% mannen en 4% vrouwen waren en 11,39% toegaf dit vaak te doen. Een interessant feit is dat 68,57% van degenen die toegaf dat ze dieren mishandelden, ook getuige waren van andere mensen die dieren mishandelden.
@LAV
De vormen van mishandeling die worden uitgevoerd zijn divers en gaan ten koste van verschillende soorten: het doden van insecten, het afsnijden van de staarten van hagedissen, het slaan van honden en katten, maar ook het vangen van vogels en divers georganiseerd en systematisch geweld – vervolgt Troiano – De mishandeling van dieren door kinderen is een complex fenomeen, dat voortkomt uit de verwevenheid van persoonlijke, cognitieve en emotionele factoren, maar ook uit sociale leermechanismen, zoals imitatie.
Waar komen mishandelingen vandaan?
De belangrijkste reden die uit de enquête naar voren komt die aanleiding geeft tot mishandeling van dieren door kinderen en pre-adolescenten is amusement (39,04%):
Hoe voelt het?
29,52% antwoordde dat ze zich schuldig voelden en 19,04% dat ze verdrietig waren. Hierna zei 17,14% dat ze plezier hadden en 15,23% zei dat ze een “aangenaam gevoel” voelden. 10,47% heeft soms medelijden, maar niet altijd, terwijl 4,76% antwoordde dat ze sereniteit voelden over deze daden en uiteindelijk 3,80% geen spijt voelde.
@LAV
De resultaten van het onderzoek benadrukken een complexe en gedetailleerde relatie tussen pre-adolescenten en de dierenwereld. De rol van getuige van dierenmishandeling is bijzonder relevant, vooral wanneer de gewelddaden worden gepleegd door familieleden – concludeert Troiano.
De enige echte preventie? Ook dit keer gaat het via het onderwijs. Het cultiveren van gevoeligheid, empathie en respect voor elke vorm van leven vanaf jonge leeftijd betekent het opbouwen van een gezondere relatie met dieren en het bestrijden van elke vorm van geweld bij de wortel. De gegevens laten duidelijk zien hoe dringend het is om te investeren in educatieve trajecten en gerichte interventies die het bewustzijn van de gevolgen van iemands daden kunnen versterken en een cultuur van respect kunnen bevorderen die al vanaf de kindertijd begint en de nieuwe generaties begeleidt in hun ontwikkeling.
HIER is het volledige rapport.
