De gletsjers zijn niet alleen slachtoffers van klimaatverandering: vandaag weten we dat ze ook een giftige erfenis houden. Nieuw onderzoek uitgevoerd door de Staatsuniversiteit van Milaan samen met One Ocean Foundation heeft de eerste grootschalige kaart getekend van de besmetting van Italiaanse gletsjers, die de wijdverbreide aanwezigheid van organische verontreinigende stoffen en zware metalen onthullen.
Het probleem? Met de opwarming van de aarde en het versnellen van ijs, worden deze stoffen vrijgelaten in de waterwegen, die rivieren en zeeën bereiken. Een duidelijk teken van hoe berg- en mariene ecosystemen veel meer onderling verbonden zijn dan het lijkt.
Het onderzoek benadrukt ook de interconnectie tussen bergsystemen en marine: met de fusie van het ijs, versneld door de opwarming van de aarde, worden de verontreinigende stoffen vrijgelaten in de waterwegen, die mogelijk mariene ecosystemen bereiken.
De studie
Tussen 2020 en 2021 verzamelden de onderzoekers kampioenen van 16 Italiaanse gletsjers – waaronder Cauldron, de enige Apennine – en analyseerden ze in de staatslaboratoria. In het bovenstaande puin werden gevonden:
In sommige gletsjers, zoals Ebenferner, zijn de toxische metalen niveaus bijzonder hoog, waarschijnlijk vanwege lokale antropische druk. Anderen, zoals rode prooi, vertonen besmetting met betrekking tot geologische kenmerken van het grondgebied.
Gletsjers als “milieu -schildwachten”
Degenen die vandaag de “vriezers” van de planeet hebben overwogen, blijken vandaag echte milieuschears te zijn: ze verzamelen de verontreinigende stoffen die door de mens worden geproduceerd en, met de fusie, geven ze ze stroomafwaarts vrij.
Het risico is beton: gecompromitteerde waterkwaliteit, rivier- en mariene ecosystemen onder druk en een keten van effecten die de diepgaande verbinding tussen bergen en zee benadrukt.
Wat er op de top van de bergen gebeurt, heeft directe effecten op de valleien en mariene ecosystemen – legt Jan Pachner, secretaris -generaal van One Ocean Foundation uit. Het is geen toeval dat het project “de zee begint vanaf hier” wordt genoemd.
Dit onderzoek onderstreept de urgentie om niet alleen niet alleen “historische” verontreinigende stoffen te controleren, maar ook opkomende verontreinigingen.
De boodschap is duidelijk: de gletsjers die samenvoegen, spreken niet alleen tot klimatologische crisis, maar ook van wereldwijde vervuiling die door de watercyclus reist en eindigt met onlosmakelijk bergen en oceanen. De les is er een: er zijn geen afzonderlijke omgevingen. Alles is verbonden. Zorg voor de Alpine Peaks betekent uiteindelijk ook de zee beschermen.
