Na meer dan twee jaar gevangenisstraf in het Faunal Center van de Casteller, Trentino, vond de JJ4 Orsa een nieuw arrangement: een groot hek ondergedompeld in het zwarte bos, in Duitsland. Hier nam hij zijn eerste stappen in een semi-natuurlijke omgeving, verre van betonnen kooien.
Het is natuurlijk geen volledige vrijheid, maar het is tenminste een context dichter bij de natuur. De video van zijn ingang, gedeeld door de operators van het alternatieve park voor beren en wolven, laat de beer het grondgebied verkennen met voorzichtigheid maar ook met een bepaalde vastberadenheid.
JJ4 is ondanks zichzelf een symbool geworden van het problematische beheer van de grote carnivoren in Trentino. Na de dodelijke agressie naar Andrea Papi in 2023 leek zijn lot gemarkeerd: onmiddellijke sloop. Alleen de interventie van associaties en oproepen tot de teer vermeed de meest tragische epiloog. En dus, na lange maanden in isolatie, is de keuze van de overdracht naar een Europees heiligdom aangekomen, weg van de schijnwerpers en geweren. Een beslissing die het einde markeert – of misschien alleen de pauze – van een conflict nooit echt opgelost.
Vrijheid ja, maar begeleid
Zoals gezegd, is praten over vrijheid misschien te veel. JJ4 bevindt zich in een hek, groter en bomen die is verkleind dan die van de casteller, maar nog steeds gesloten. Het is een begeleide vrijheid, een minimale concessie voor een dier dat eigenlijk alleen deed wat de natuur haar heeft geleerd. Maar in Trentino – waar de beer opnieuw werd geïntroduceerd dankzij een Europees project – bleek naast de mens kwetsbaarder te zijn dan verwacht.
Bekijk dit bericht op Instagram
Bij de casteller blijft het m49
Terwijl JJ4 wordt geconfronteerd met deze nieuwe fase, blijft M49 bij de casteller, bijgenaamd “Papillon” vanwege zijn spectaculaire ontsnappingen. Ook hij wacht op een definitieve bestemming. De verhalen van deze beren vertellen veel meer dan eenvoudige ongevallen: ze zijn de spion van een onvoldoende milieubeleid, waarbij het conflict voor de mens-fauna te vaak wordt opgelost met kappen of implementies. Meer preventie zou nodig zijn, meer informatie en minder verkondigt. Maar bovenal zou een paradigmaverandering nodig zijn: van noodbeheer tot een echt bewuste coëxistentie.
Wil je ons nieuws niet verliezen?
U kunt ook geïnteresseerd zijn in:
