De ene handtekening na de andere, totdat we een belangrijke mijlpaal bereiken voor de toekomst van duizenden dieren. Ruim 50.000 mensen hebben het wetsvoorstel gesteund om het slachten van paarden, ezels en andere paardachtigen in Italië te verbieden, gepromoot door Animal Equality samen met de Islander Foundation. Een resultaat dat in slechts vier maanden is behaald en dat een steeds meer gevoelde vraag terugbrengt naar het middelpunt van het politieke debat: waarom blijven we dieren naar het slachthuis sturen, die veel Italianen nu als levensgezellen beschouwen, zoals honden en katten?
Het initiatief, ingediend bij het Hof van Cassatie op 2 juli 2026, heeft de drempel bereikt die is vastgelegd in artikel 71 van de Grondwet voor wetten op volksinitiatieven. Nu vragen de verenigingen het Parlement om deze mobilisatie om te zetten in concrete verandering.
Bekijk dit bericht op Instagram
Ruim 50.000 handtekeningen om paarden en ezels als huisdieren te erkennen
Het voorstel dat wordt ondersteund door Animal Equality en de Islander Foundation heeft tot doel paardachtigen als huisdieren te erkennen en te voorkomen dat ze voor voedseldoeleinden worden geslacht. Een verzoek dat aansluit bij andere wetgevende initiatieven die al zijn ingediend door de Vijfsterrenbeweging, Wij Gematigden, de Democratische Partij en de Groene en Linkse Alliantie, die onderwerp zijn van discussie in de Landbouwcommissie van de Kamer. De gewoonten van Italianen vragen ook om de noodzaak van verandering. Volgens een door de verenigingen geciteerde Ipsos-enquête zegt slechts 17% van de vleesconsumenten dat ze minstens één keer per maand paardenvlees eten, terwijl 83% van de ondervraagden zegt dat ze het niet consumeren. Bovendien voelt 73% empathie voor paarden en beschouwt ze als gelijkwaardig aan honden en katten.
Toch blijven de slachtcijfers aanzienlijk. Volgens gegevens van het Veterinair Informatiesysteem van het Ministerie van Volksgezondheid, gerapporteerd door Animal Equality, werden in 2025 in Italië 22.854 paardachtigen geslacht, vooral in Puglia (34,3%), Emilia-Romagna (20,3%) en Veneto (13,7%). Volgens de laatst beschikbare gegevens bedraagt dit aantal in 2026 al minstens 14.670 dieren.
Een aanzienlijk deel van de paardachtigen die bestemd zijn voor Italiaanse slachthuizen komt ook uit het buitenland: in 2025 vertegenwoordigden geïmporteerde dieren ongeveer de helft van de dieren die in Emilia-Romagna werden geslacht, 25% in Apulië en 23% in Veneto. Een markt die volgens Animal Equality een relatief kleine groep consumenten betreft, maar in belangrijke mate afhankelijk blijft van import.
‘De stem van 50.000 mensen kan niet worden genegeerd’: wat gebeurt er nu
Het bereiken van de benodigde handtekeningen betekent een overwinning voor dierenrechtenverenigingen, maar dat betekent niet dat het verbod al wet is geworden. De tekst zal het parlementaire proces moeten doorlopen en de Kamers zullen beslissen of zij deze goedkeuren. Matteo Cupi, uitvoerend directeur van Animal Equality Italia en vice-president voor Europa, onderstreept het belang van het resultaat: de stem van meer dan 50.000 mensen kan niet worden genegeerd: het vertegenwoordigt een verzoek om verandering waar de instellingen naar moeten luisteren.
Voor Cupi is het doel om te komen tot de erkenning van paardachtigen als wezens met gevoel die beschermd moeten worden, en om een concept te overwinnen dat hen voornamelijk beschouwt als dieren die bedoeld zijn voor de voedselproductie. Het pad is echter niet zonder obstakels. Het parlementaire debat over de reeds ingediende voorstellen heeft te maken gehad met vertragingen en politieke meningsverschillen. Vooral op 20 oktober kreeg het werk van de Landbouwcommissie een tegenslag te verwerken, zo meldt Animal Equality. De 50.000 handtekeningen zijn dus een startpunt en geen eindpunt. Maar waar ze om vragen is duidelijk: een heroverweging van de relatie met dieren die het leven van mensen eeuwenlang hebben begeleid, van werk op het veld tot sportactiviteiten en door dieren ondersteunde interventies. Nu gaat de verantwoordelijkheid over naar de instellingen. Omdat het niet langer voldoende is dat de duizenden burgers die hebben gevraagd om de slachting van paardachtigen te stoppen, hun gevoeligheid kunnen uiten: zij vragen dat dit eindelijk in wetgeving wordt omgezet.
