Een stilte die meer zegt dan duizend woorden: het Iraanse nationale damesteam koos ervoor om het volkslied niet te zingen voor de openingswedstrijd van de Asian Cup in Australië tegen Zuid-Korea, dat ze vervolgens met 3-0 verloren. De spelers, onder leiding van coach Marziyeh Jafari, bleven stil en staarden strak voor zich uit. Dit gebaar zendt een krachtige boodschap uit: het team wilde zich distantiëren van de dynamiek van het regime en tegelijkertijd deelnemen aan de sportcompetitie en directe commentaren op de oorlog in het Midden-Oosten en de recente dood van ayatollah Ali Khamenei vermijden. Een moedige daad van protest, een politieke en persoonlijke verklaring die niet vanzelfsprekend is in een dictatoriaal klimaat als het Iraanse, waar alles onder de loep wordt genomen en dat om deze reden onmiddellijk de aandacht van de internationale media trok.
Het Iraanse vrouwenvoetbalelftal weigerde het volkslied van het Islamitische Regime te zingen. Vanavond. Bij de openingswedstrijd van de Asian Cup. In het bijzijn van de hele wereld.
Dus aan alle liberale westerse vrouwen:
Kijk en leer.
DIT is hoe het echte feminisme eruit ziet. pic.twitter.com/SriXGbipsY— Samantha Smith (@SamanthaTaghoy) 3 maart 2026
Ondersteuning en respect op het veld
De Australische atleten betuigden hun solidariteit met hun tegenstanders: middenvelder Amy Sayer zei:
Onze gedachten gaan uit naar hen en hun families. Het is een moeilijke situatie en het is heel moedig van ze om hier te kunnen zijn en op te treden. Het beste wat we kunnen doen om bij te dragen is simpelweg door ze het best mogelijke voetbalspel te bieden en respect te tonen op het veld.
De keuze om het volkslied niet te zingen doet denken aan wat er al gebeurde met het nationale herenteam op het WK van 2022, toen de spelers het met tegenzin moesten zingen. Deze keer behielden de spelers echter hun positie zonder toe te geven aan druk van buitenaf, wat blijk gaf van een burgerlijke moed die ongebruikelijk is in de internationale sport.
De voormalige Iraanse doelman verdween na berichten tegen het regime
De stilte van het vrouwenteam maakt, zoals we heel goed weten, deel uit van een klimaat van sterke politieke spanningen in Iran. Denk maar aan het feit dat voormalig doelman Rashid Mazaheri de afgelopen dagen verdween nadat hij berichten had gepubliceerd tegen het regime en tegen de figuur van Khamenei. Een huiveringwekkende episode die duidelijk laat zien hoe het uiten van afwijkende meningen in het land extreme en dramatische gevolgen kan hebben en het protest van de voetballers nog belangrijker maakt.
Het gebaar van Jafari en zijn spelers laat zien dat sport een krachtig instrument van vreedzaam verzet en internationale zichtbaarheid kan worden, waarbij de stem van degenen die onder repressieve regimes leven rechtstreeks op het speelveld wordt gebracht. De Asian Cup is dus getransformeerd in een podium van burgerlijke betrokkenheid en sportieve concurrentie: felicitaties van ons aan de Iraanse spelers en hun moed.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
