De Altai schapen of schapen met een dikke staart Ze zijn een bepaalde verscheidenheid aan huishoudelijke schapen, meestal opgevoed in de droge regio’s van het Midden -Oosten, Noord -Afrika en Centraal -Azië. Hun onderscheidende kenmerk is de accumulatie van vet in de staartdie fungeert als een energiereserve en bijdraagt aan de aanpassing van de lichaamstemperatuur in extreme klimaten. Deze aanpassing maakt ze bijzonder geschikt voor Overleving in omgevingen met een slechte beschikbaarheid van voedsel en water.
De aanwezigheid van deze schapen is al duizenden jaren gedocumenteerd. Al in de vijfde eeuw voor Christus, de Griekse historicus Herodotus Hij noemde hun bestaan en meldde dat de herders gebruikten Kleine wagons met wielen om zware wachtrijen te ondersteunenvermijden dat ze naar de grond slepen. Hoewel dit beeld misschien ongelooflijk lijkt, bevestigen veel historische en archeologische getuigenissen de verspreiding van dit eiertype in enorme gebieden van Azië en Afrika.
Hun vet wordt al lang op prijs gesteld om zijn voedingswaarde
De vette staartschapen zijn niet zeldzaam: ze vertegenwoordigen rond 25% van de schapenpopulatie van de wereld. Hun geografische verdeling maakt hen echter minder bekend in Europa en Amerika, waar rassen met dunne wachtrijen zegevieren. Hun vet, met name overvloedig in het achtergebied, is al lang geweest gewaardeerd vanwege zijn voedingswaarde en voor het gebruik ervan in de traditionele keuken van veel culturen. Dit vet, met een relatief laag smeltpunt, wordt gebruikt voor Bewaar het vlees en als een specerijhet geven van de afwas een boterachtige consistentie en een rijke smaak.
Een van de bekendste rassen onder de vette staartschapen is de Lacticudawiens naam is afgeleid van het Latijnse “latis” (groot) en “cauda” (staart). Dit schaap, het resultaat van kruisingen tussen Afrikaanse en lokale rassen, heeft een imposant uiterlijk: vrouwen kunnen maximaal 70 kg wegen, terwijl mannen meer dan 90 kg.
Het historische en culturele belang van deze schapen wordt getuigd door Talloze schilderijen, mozaïeken en referenties in de oude literatuur. Hoewel vandaag het schaapvet minder in de keuken wordt gebruikt dan in het verleden, blijven de vette staartschapen een symbool van aanpassing en duurzaamheid in de moeilijkste omgevingen.
Deze jongens waren zo belangrijk voor de ankbare wereld dat ze toen het primaire schapentype waren. En zelfs vandaag zijn een kwart van de schapen van de wereld deze jongens.
Er zijn een heleboel verschillende variëteiten met verschillende uitziende staarten. pic.twitter.com/fne1lsmtu3
– kairo (@kairo_anatomika) 22 februari 2024
