De grootste reddingsoperatie voor in gevangenschap levende zeezoogdieren in de recente geschiedenis verandert in een eindeloze beproeving. Meer dan dertig beluga-walvissen en vier dolfijnen waren met spoed geëvacueerd uit het Canadese Marineland-park in Niagara Falls, dat in 2024 werd gesloten na dreigementen met euthanasie van de oude verzorgers omdat het geld opraakte. Het nieuwe leven in uitstekende faciliteiten bleek echter voor verschillende exemplaren fataal.
Er wordt zelfs gerouwd om drie geredde beluga’s in het Shedd Aquarium in Chicago: de 23-jarige Peekachu die stierf op 25 augustus, de 20-jarige Rain die stierf op 2 september, en de 26-jarige Osiris die de afgelopen dagen overleed – terwijl Jelly Bean stierf in het Oceanogràfic de València in Spanje. Wetenschappelijke autoriteiten en dierenrechtenorganisaties hekelen de manier waarop de massale internationale beweging de klinische achteruitgang van reeds geteste dieren dramatisch heeft versneld.
Bekijk dit bericht op Instagram
Bekijk dit bericht op Instagram
De klinische beproeving en plotselinge dood van Osiris
Vooral de verdwijning van Osiris bracht de extreme kwetsbaarheid van deze dieren aan het licht. Sinds haar aankomst in het Shedd Aquarium werd de 26-jarige vrouwelijke beluga vermeld als een onderwerp van grootste klinische zorg. Het veterinaire team kreeg onmiddellijk te maken met ernstige voedingsproblemen, omdat het exemplaar niet met de regelmaat at die nodig was om voedingsstoffen en elektrolyten op te nemen.
Ondanks de tijdelijke verbeteringen die werden verkregen dankzij vloeistoffen, medicijnen en ondersteunende therapieën die de eetlust en de eerste sociale interacties hadden gestimuleerd, verslechterde de situatie plotseling. Curatoren merkten plotselinge veranderingen op in gedrag en ademhalingspatronen, wat aanleiding gaf tot onmiddellijke verplaatsing naar de medische habitat. Ondanks wanhopige reddingspogingen verslechterden de omstandigheden snel, wat tot de dood leidde, terwijl een volledige necropsie zal proberen licht te werpen op de exacte oorzaken van een moeilijk te voorspellen overlijden.
Bekijk dit bericht op Instagram
De klachten van dierenrechtenactivisten en de controverses over transport
Organisaties als Animal Justice hadden bij monde van directeur Camille Labchuk de Canadese federale regering en minister van Visserij Joanne Thompson openlijk gewaarschuwd voor de dodelijke risico’s van een dergelijke traumatische evacuatie. Het vervoeren van beluga-walvissen over de oceanen betekent dat kwetsbare wezens worden blootgesteld aan verwoestende psychologische en fysieke stress, waardoor ze worden weggetrokken van vertrouwde verzorgers en vertrouwde omgevingen en in buitenaardse realiteiten worden gestort. Hoewel Ottawa de CITES-vergunningen en gezondheidsbeoordelingen heeft verdedigd, zijn de gegevens duidelijk: chaotische overdrachten dreigen de immuunafweer van dieren met toch al uiterst complexe en delicate klinische geschiedenis onherstelbaar in gevaar te brengen.
Verder dan noodhulp: welke toekomst voor walvisachtigen?
Deze pijnlijke verdwijningen zetten de schijnwerpers op een dramatisch dilemma dat veel verder gaat dan eenvoudig zoölogisch nieuws. Geconfronteerd met een operatie die in het leven is geroepen om zoogdieren te behoeden voor een zekere veroordeling, vraagt men zich af of de verwoestende gevolgen van lange reizen uiteindelijk geen enkele poging tot behandeling frustreren. Het wegrukken van grote zeedieren uit hun routines om ze in afgelegen tanks te plaatsen, dreigt te veranderen in een veroordeling, vermomd als een daad van liefde, die een radicale herziening van de noodprotocollen voor de bescherming van de fauna in gevangenschap oplegt.
