Al bijna vier jaar treft een onzichtbare pandemie zee-egels in verschillende delen van de planeet, van het Caribisch gebied tot de Rode Zee en de Indische Oceaan. Deze belangrijke ingenieurs van mariene ecosystemen sterven snel uit en transformeren de ooit door koraal gedomineerde zeebodems in uitgestrekte witte skeletten en invasieve algen.
De nieuwe golf van sterfgevallen, geregistreerd tussen 2022 en 2023 op de Canarische Eilanden, markeert een kritieke fase in deze mondiale crisis. Met name de egels van het geslacht Diadema, die een essentiële rol spelen bij het handhaven van het evenwicht van mariene ecosystemen, worden gedecimeerd.
Dit zijn zee-egels die grazen op algen die koralen bedreigen, maar als ze worden getroffen door een ziekteverwekker is het effect verwoestend: binnen een paar dagen worden hele populaties tot lege schelpen gereduceerd.
De noodsituatie op de Canarische Eilanden
Tussen de zomer van 2022 en 2023 komen de egels van Diadeem africanum zij stierven massaal aan de kusten van de westelijke eilanden van de Canarische archipel. De daling was indrukwekkend: op La Palma een reductie van 74% en op Tenerife een reductie van 99,7%. Uit analyses is gebleken dat de voortplanting van deze egels nu vrijwel onbestaande is. Het fenomeen, hoewel grotendeels mysterieus, herhaalt zich in veel andere mariene gebieden, van de Middellandse Zee tot de Rode Zee en de Indische Oceaan.
Dit is wat de auteurs van een studie publiceerden Grenzen in de mariene wetenschappen die waarschuwen dat de crisis zich niet beperkt tot de Canarische Eilanden, maar zich heeft verspreid naar verschillende mondiale mariene ecosystemen, waar de ziekteverwekker is geïdentificeerd bij verschillende soorten zee-egels. In sommige gebieden is gevonden dat een trilharenparasiet van het geslacht Filaster het is de belangrijkste oorzaak van sterfte, waarbij tot 90% van de geïnfecteerde egels omkomt.
@Grenzen in de mariene wetenschappen
De gevolgen van deze pandemie kunnen verwoestend zijn. Zee-egels, die de groei van algen reguleren en de biodiversiteit van riffen ondersteunen, zijn cruciaal voor het voortbestaan van koralen. Zonder hen riskeren kustecosystemen een onomkeerbare ineenstorting, zoals al in 1983 in het Caribisch gebied gebeurde, toen een soortgelijke epidemie hele riffen in algenvelden veranderde.
@Grenzen in de mariene wetenschappen
Wetenschappers bestuderen de snelle verspreiding van deze ziekteverwekker, die zich langs maritieme handelsroutes lijkt te verplaatsen en steeds verder gelegen gebieden treft. Bij gebrek aan behandelingen of vaccins ligt de nadruk op het voorkomen van de verspreiding door het controleren van scheepvaartroutes en het fokken van egels in geïsoleerde omgevingen. De dreiging is echter ernstig: als deze niet wordt gestopt, kan deze zich verspreiden naar nieuwe ecosystemen, zoals de Stille Oceaan, waar enkele van de meest vitale riffen ter wereld zich bevinden.
De wetenschappelijke gemeenschap blijft ondertussen werken aan technologieën voor genetische bemonstering onder water om de epidemie in realtime te volgen en een beter inzicht te krijgen in de aard van de ziekteverwekker die zee-egels bedreigt, en daarmee ook in de gezondheid van onze oceanen. De toekomst van riffen hangt af van een tijdige reactie en een beter begrip van deze mondiale milieucrisis.
