Een zonnevis van buitengewone afmetingen werd vanochtend dood aangetroffen langs de Adriatische kust, vlakbij de palissade van Marina di Ravenna. Het exemplaar, ongeveer 2,5 meter lang en met een geschat gewicht van 400 kg, trok de aandacht van zwemmers en liefhebbers van zeedieren en werd onmiddellijk een hoofdrolspeler op sociale media en onder experts.
De ontdekking komt een paar dagen na een waarneming van dezelfde vis in duidelijke moeilijkheden in hetzelfde stuk zee, wat erop wijst dat de toestand ervan al aangetast was. De ontdekking leidde tot een gezamenlijke hersteloperatie tussen CESTHA en CERT, met steun van het Havenbedrijf, om diepgaand onderzoek naar de gezondheidstoestand en mogelijke doodsoorzaken mogelijk te maken.
De dood lijkt niet te wijten te zijn aan menselijke activiteiten
Uit de eerste waarnemingen blijkt dat het karkas geen snijwonden door propellers of schaafwonden vertoont die te wijten zijn aan visnetten, met uitzondering van directe betrokkenheid van menselijke activiteiten. Deskundigen zullen nu waardevolle gegevens kunnen verzamelen om deze soort, die nog steeds grotendeels mysterieus is, beter te begrijpen en dieper ingaan op aspecten van zijn biologie en gedrag in de Middellandse Zee.
De maanvis, behorend tot het geslacht Mola, staat bekend als de zwaarste beenvis. De grootste exemplaren kunnen meer dan 2 ton wegen en tot 4 meter hoog en 3 meter lang worden. Zijn eivormige vorm, zijdelings samengedrukt en vergelijkbaar met een volle maan, maakt hem onmiddellijk herkenbaar, evenals zijn afgeknotte staartvin, clavus genaamd, die de eigenlijke staart vervangt.
Een vreedzame en kwetsbare reus
Deze vissen voeden zich voornamelijk met kwallen, zoöplankton en kleine mariene organismen, waarbij ze hun rug- en anaalvinnen gebruiken om langzaam te zwemmen in kust- en open zeewater, tussen 30 en 1515 meter diep. Ondanks zijn imposante omvang is de maanvis vredig en vormt hij geen gevaar voor de mens, maar de soort wordt door de IUCN als kwetsbaar geclassificeerd. De belangrijkste bedreigingen zijn de accidentele vangst (bijvangst), de inname van plastic zakken die voor kwallen worden aangezien en het gebrek aan regelgeving en adequate natuurbeschermingsgebieden.
Een kans voor onderzoek en natuurbehoud
De berging van het karkas door CERT en CESTHA zal gedetailleerde analyses mogelijk maken, van weefsels tot organen, om informatie te verkrijgen over de gezondheid van de lokale bevolking en over eventuele factoren die tot strandingen kunnen leiden. Alle verzamelde gegevens dragen bij aan het opstellen van een wetenschappelijke kaart van de soort, die van fundamenteel belang is voor beschermings- en bewustmakingsstrategieën. Bekend om hun traagheid en vredige karakter, zijn maanvissen echte symbolen van de mariene biodiversiteit, en elke ontdekking, hoewel triest, vertegenwoordigt een stap voorwaarts voor het onderzoek en het behoud van deze fascinerende bewoners van de zee.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
