“Dus we verbouwen de sla in de meest droge woestijn ter wereld” (dankzij de mist)

In het noorden van Chili verzamelt een netwerk van draden die tussen twee polen worden gespannen water uit de mist. Het is in Atacama woestijnEen van de meest droge plaatsen op de planeet, die een experiment zo radicaal als nodig uitvoert: cultiveren groenten, zoals slaexclusief gebruiken Water gehaald uit de vochtigheid van de lucht.

“We groeien hydrocultuursla met alleen mistwater in de meest droge woestijn op de planeet,” zei hij Orlando Rojaspresident van deAtacama Fog Catchers Associationin een interview met Reuters. In sommige delen van de woestijn, zoals die in de buurt Chañaraalhet heeft jaren niet geregend, maar de mist die uit de Stille Oceaan klimt, vertegenwoordigt een bron zo kortstondig als kostbaar.

Het principe is zo eenvoudig als ingenieus: netwerken benutten met de naam “Mist vangers“Om de kleine druppeltjes in de kustmist te vangen, die vervolgens wordt gecondenseerd en verzameld in tanks. Het aldus verkregen water, zonder zouten en chloorwordt als bijzonder geschikt geacht hydrocultuurteeltzoals hij uitlegde Mario Segoviahij maakt ook deel uit van het project: “Dit water is volledig neutraal, zonder mineralen, zonder chloor. Het is super gezond, rijk aan pure en biologische voedingsstoffen”.

Het project is niet alleen een landbouwexperiment: het is ook het resultaat van jaren van wetenschappelijk onderzoek. DE’UC Atacama Desert Center (UC Board of Directors) heeft er een gemaakt Mist Monitoring Network Om de trend van mist in de tijd en één te bestuderen Mist waterkaarteen open toegang online platform dat de gebieden identificeert die het meest geschikt zijn voor het verzamelen van sfeervolle vochtigheid. “We kennen het potentieel ervan en we weten dat het een oplossing kan vertegenwoordigen voor verschillende niveaus van waterbehoeften”, zegt Camilo Del Río, directeur van het centrum.

Deze technologieën, ontwikkeld met meer dan twintig jaar ervaring in de studie van de stratocumuli en klimatologische omstandigheden, zijn niet alleen gericht op de landbouw mogelijk in droge gebieden, maar ook om duurzaam beheer van watervoorraden te ondersteunen in een land waar de watercrisis nu structureel is. Volgens de VN -gegevens, Meer dan twee miljard mensen Ze leven in gebieden met waterstress. In Chili hebben de klimaatverandering en de vermindering van de regenval de situatie verergerd, waardoor onmiddellijke antwoorden worden gevraagd.

Internationale erkenning ontbrak niet: in 2024 was de UC -raad van bestuur een van de vier winnaars van de internationale oproep Projecten voor zoetwaterbescherming gepromoot door National Geographic Societygeselecteerd tussen meer dan 200 applicaties. “We zijn enorm trots,” zei Pedro Bouchon, vice -president voor de zoektocht naar de UC Chili, “omdat het laat zien dat academisch onderzoek een directe en positieve impact kan hebben op lokale gemeenschappen”.

Het Chileense initiatief wordt geflankeerd door andere projecten die zijn toegekend in kritieke gebieden voor de schaarste van water, zoals die in Japan voor de renaturalisering van rijstvelden of die in Indonesië die slimme en traditionele kennistechnologieën combineert. Maar het is de ervaring van de Atacama -woestijn die bijzondere aandacht trekt voor zijn radicaliteit: hier staat het leven op de evanescentie van de mist, omgezet in een concrete hulpbron.

Het werk gaat verder. Het UC Board of Directors -team, samen met de “Fog Hunters” Association, installeert nieuwe stations van Green en Paposian Aquifer Monitoring om gedetailleerde weergegevens te verzamelen en de kaart te perfectioneren. Het doel is om dit model in andere contexten te repliceren maken, niet alleen Chilanen.

Maar de onbekenden ontbreken niet. Het gedrag van de mist is gekoppeld aan complexe en moeilijk tot voorspelbare klimaatdynamiek. De variabiliteit ervan is een uitdaging voor diegenen die proberen cultivaties op een bredere schaal te plannen. Zoals Rojas zich echter herinnert, zijn de inzet hoog: “We hebben het potentieel voor het leven, wat deze waterbron is. We zijn niet langer gestopt, omdat het van vitaal belang is voor menselijk bestaan”.