Bij zonsopgang, wanneer het klooster nog in stilte is ondergedompeld, gaat zuster Consuelo Peset Laudeña niet onmiddellijk richting de kapel. Voordat u gaat ontbijten en bidden, steekt u de gangen van het klooster over om een ​​rij kooien te bereiken waar tientallen enorme konijnen met zachte vacht en zeer lange oren leven.

Sommigen wegen bijna 20 kilo, anderen zijn net geboren en bewegen zich strak in de vacht die hun moeders hebben achtergelaten om hen tegen de kou te beschermen. Het gebeurt in het klooster van Sint Antonius van Padua, in de Spaanse regio Castilië-La Mancha, waar elf Franciscaanse nonnen een verbazingwekkende dierenreddingsmissie uitvoeren: het voorkomen van het uitsterven van het zeer zeldzame gigantische Spaanse konijn.

@Lissette Lemus/Global Sisters-rapport

Een ras dat Spanje tijdens de oorlog voedde

Reuzenkonijnen zijn niet alleen een zoölogische curiosum. Voor Spanje vertegenwoordigen ze een stukje collectief geheugen. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog en in de moeilijke naoorlogse periode waren deze dieren essentieel voor het voeden van gezinnen, weeshuizen en door honger getroffen gemeenschappen. Hun uitzonderlijke omvang, snelheid van voortplanting en de kwaliteit van hun vlees maakten ze tot een waardevolle hulpbron tijdens de moeilijkste momenten van het land. Elk vrouwtje kan tot wel 22 jongen per maand baren, een vermogen waarmee veel gezinnen tientallen jaren geleden konden overleven. Tegenwoordig dreigt dit ras echter te verdwijnen. En dit is waar de Franciscaanse nonnen in beeld komen.

@Lissette Lemus/Global Sisters-rapport

Van kleine landbouw tot natuurbehoudsmissie

Het begon allemaal ruim dertig jaar geleden, toen de ouders van zuster Consuelo haar een paar konijnen gaven voor persoonlijk gebruik. Pas veel later ontdekten de nonnen dat die dieren nu heel zeldzaam waren. Vanaf dat moment transformeerde het klooster eenvoudige fokkerij tot een echt genetisch behoudsproject. Met de steun van de lokale autoriteiten hebben de nonnen een kleine gespecialiseerde boerderij opgericht, waarbij ze duizenden euro’s hebben geïnvesteerd om de structuren aan te passen. Tegenwoordig wordt elk konijn geregistreerd met een microchip, stamboom, gezondheidscontroles en gedetailleerde voedselgegevens. Niets wordt aan het toeval overgelaten: temperatuur, ventilatie en netheid worden voortdurend gecontroleerd.

Dagelijkse verzorging en 90 pups geboren in 2026

Drie nonnen zorgen permanent voor de dieren. Elke ochtend controleert zuster Consuelo de konijnen één voor één en observeert hun gedrag, eetlust en zelfs de geur van hun urine om eventuele ziektes op te sporen. De kooien worden om de twee dagen schoongemaakt en wekelijks volledig ontsmet. Als de kleintjes geboren zijn, worden de controles dagelijks. Alleen al in de eerste maanden van 2026 zijn er in het klooster al 90 puppy’s geboren. Het dieet wordt nauwkeurig bestudeerd: hooi, gerst en maïs worden gedoseerd om het juiste gewicht te behouden, terwijl de vrouwtjes met hun jongen een rijker dieet krijgen.

@Lissette Lemus/Global Sisters-rapport

De grootste beperking: ze kunnen ze niet verkopen

Nonnen kunnen geen konijnen verhandelen. De van de autoriteiten verkregen vergunning staat alleen fokken voor persoonlijk gebruik toe. Om deze reden worden de dieren gedoneerd aan scholen, erkende fokkers en educatieve ruimtes, met als doel het bewustzijn van het ras te vergroten en de populatie ervan te vergroten. Om het project financieel te ondersteunen, produceren de nonnen ambachtelijke zoetigheden en ijsjes die verkocht worden in de winkel naast het klooster. Achter deze missie schuilt ook een diepgaande spirituele motivatie. De Franciscanen zijn er namelijk door geïnspireerd Laudato Si’ van paus Franciscus en het idee om de schepping te beschermen.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: