Heeft u ooit die mix van opwinding en nervositeit gevoeld vóór een reis? Dat onweerstaanbare verlangen om te vertrekken dat gepaard gaat met een angst die moeilijk uit te leggen is? De Zweden hebben een woord voor dit gevoel: ‘resfeber’. Toch is het niet de enige term die de ervaring van onderweg beschrijven beschrijft
Als de Duitse ‘reislust’ de onweerstaanbare behoefte aangeeft om te reizen, nieuwe delen van de wereld te zien, mensen en tradities te leren kennen, verwijst het woord ‘resfeber’, dat uit Zweden komt, naar dat gevoel van rusteloosheid, een mengeling van angst, rusteloosheid en opwinding, die men voelt voordat hij op reis gaat.
“Resfeber” beschrijft niet alleen de simpele angst voor een reis, maar geeft een uniek en complex gevoel van rusteloosheid weer. Het is een mix van emoties, variërend van opwinding tot opwinding, tot een lichte bezorgdheid over wat ons te wachten staat. Het is dat gevoel dat voorafgaat aan het moment dat je de drempel van je huis overschrijdt en het onbekende tegemoet gaat.
Aan de andere kant is het normaal dat het verkennen van het onbekende enige opwinding veroorzaakt; het overkomt zelfs de meest gedurfde en moedige mensen. Uiteindelijk is het juist het feit dat we niet precies weten wat ons te wachten staat, dat het verlangen en de wens om te vertrekken voedt.
Maar in sommige gevallen kan wat letterlijk vertaald wordt als ‘reiskoorts’ een slechte wending nemen, wat resulteert in angst en nervositeit. Gelukkig gaat in de meeste gevallen alles voorbij zodra je weggaat, zo erg zelfs dat je bij terugkomst al aan de volgende reis denkt.
‘resfeber’ is immers de brandstof van elke reis. Het is precies dat gevoel van onzekerheid dat het verlangen voedt om te vertrekken, om het onbekende te verkennen. Voor sommigen is het een emotie die bijna onmisbaar wordt, een teken dat je leeft, dat je op zoek bent naar iets nieuws. En als u ook vertrekt, laat u dan door de ‘resfeber’ begeleiden naar nieuwe ontdekkingen
