Na genadeloos deGrootmoeder BoomOok in Texas overheersen de grootmoederboom in Arizona, Trump en zijn ideeën over grensmuren. Hier wordt de grens tussen de Verenigde Staten en Mexico niet gemarkeerd door een stalen barrière, maar door de bochten van een rivier die tussen rotswanden, canyons en uitgestrekte woestijnen stroomt. Het is Big Bend National Park, een van de wildste en meest spectaculaire plekken in de Verenigde Staten.
Maar het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft de regering-Trump zojuist toestemming gegeven om de werkzaamheden aan de aanleg van grensinfrastructuur in de Big Bend-regio te hervatten, inclusief geplande interventies in het nationale park zelf.
Een besluit dat de blokkade praktisch opschort die in oktober werd opgelegd door een federale rechter, die het project had stopgezet om een beroep te beoordelen dat was ingediend door milieuverenigingen en lokale entiteiten. Er is nog geen definitieve uitspraak over de legitimiteit van de interventie, maar intussen kan de overheid weer beginnen met de bouwplaatsen.
Het prachtige park van Big Bend
Big Bend National Park strekt zich uit over ruim 320.000 hectare in het zuidwesten van Texas, langs een grote bocht van de Rio Grande, de rivier die de Verenigde Staten van Mexico scheidt. Hier ontmoet de Chihuahua-woestijn het Chisos-gebergte, terwijl de rivier in de loop van de millennia canyons met indrukwekkende muren heeft uitgesleten. Een van de bekendste is de Santa Elena Canyon, waar de rots honderden meters boven het water uitsteekt.
Het park herbergt zeefossielen, overblijfselen van dinosaurussen, bewijs van inheemse populaties en verrassende biodiversiteit voor zo’n dorre omgeving. Het maakt ook deel uit van een uitgebreid systeem van beschermde natuurgebieden dat zich aan beide zijden van de grens uitstrekt.
Maar de Big Bend heeft nog een bijzonderheid: het is een van de plaatsen waar de duisternis ’s nachts nog echt donker is, ver weg van de lichtvervuiling van de grote steden, zo erg zelfs dat het deel uitmaakt van een van de grootste internationale reserves gewijd aan de bescherming van de sterrenhemel.
Wat Trump wil bouwen in de Big Bend
Het project van de regering-Trump betreft een grenssector van meer dan 800 kilometer lang, inclusief fysieke barrières, nieuwe toegangswegen, bewakingssystemen en andere infrastructuur bedoeld voor grenscontrole.
Binnen Big Bend National Park is er, volgens de tot nu toe door de overheid beschreven plannen, niet dezelfde negen meter hoge stalen voetgangersbarrière ontworpen voor andere gebieden, maar eerder een discontinu systeem van obstakels voor voertuigen, in totaal ongeveer 27 kilometer lang, evenals wegen en bewakingsapparatuur.
Om het project te versnellen, wendde het ministerie van Binnenlandse Veiligheid zich tot een wet uit 1996, deWet op de hervorming van illegale immigratie en de verantwoordelijkheid van immigrantenwat de secretaris van het ministerie ruime bevoegdheden geeft om infrastructuur langs de grens aan te leggen. De wetgeving maakt het, onder bepaalde voorwaarden, mogelijk om verplichtingen uit hoofde van andere federale wetten buiten toepassing te laten.
Tot de betrokken bepalingen behoren onder meer deBedreigde soorten Act, dat bedreigde soorten beschermt, de Nationale Wet op het Milieubeleiddat de beoordeling van de gevolgen voor het milieu regelt, en regels voor het behoud van historische bezittingen.
Federale rechter Kathleen Cardone stopte de procedure op 2 oktober, omdat ze oordeelde dat de aanklagers een reële kans hadden om te bewijzen dat de regering haar bevoegdheden had overschreden.
Maar het Hooggerechtshof achtte het passend om die bepaling op te schorten met een beslissing van acht rechters tegen één. Volgens de meerderheid zou de wet uit 1996 de mogelijkheden van de rechtbanken beperken om in te grijpen in door de overheid opgedragen vrijstellingen. Het Hof was ook van mening dat het federale belang bij grensbeveiliging belangrijker was dan de door de eisers gerapporteerde milieu-, landschaps- en recreatieschade. Kortom, de gerechtelijke procedures zullen doorgaan, terwijl de opschorting van de blokkade het al mogelijk maakt om de bouw te hervatten.
Wat milieuactivisten en bewoners zeggen
De Centrum voor Biologische Diversiteit hekelde het risico dat de ingrepen een natuurlijk landschap van buitengewone waarde permanent in gevaar zouden brengen. Volgens de vereniging zou de nieuwe infrastructuur kunnen leiden tot het opruimen van woestijnvegetatie, de transformatie van kloofwanden, veranderingen in het leefgebied en het verlies van toegang tot sommige delen van de Rio Grande.
Er zijn ook zorgen over landbouwactiviteiten, veehouderij, natuurtoerisme en lokaal historisch erfgoed.
Voor milieuactivisten is het punt dat een weg die in de woestijn is uitgehouwen of een rotswand die door explosieven is aangepast, niet zomaar kan worden hersteld met financiële compensatie.
En wees voorzichtig: er zijn ook enkele Republikeinen tegen de muur. De Texaanse senator Johannes Cornyn Zo nodigde hij de regering-Trump uit om barrières in de meest gevoelige gebieden van de Big Bend op te geven, en in plaats daarvan meer technologisch toezicht, personeel en samenwerking met lokale autoriteiten voor te stellen.
Wat overblijft is dat de Big Bend-affaire hoe dan ook een vraag oproept die verder reikt dan de grens tussen de Verenigde Staten en Mexico: in hoeverre kan de milieubescherming worden opgeofferd in naam van de nationale veiligheid? Het Hooggerechtshof heeft voorlopig nog niet definitief vastgesteld of alle beslissingen van de regering-Trump legitiem zijn, maar het toestaan van werkhervatting creëert een verschil dat, voor een natuurlijk territorium, enorm kan zijn. En fataal.
