Wanneer we praten, gebruiken we niet alleen grammaticale woorden en regels: we zetten hele hersennetwerken in beweging. Een recente studie gepubliceerd over Neuroimage Hij heeft aangetoond dat de moedertaal niet alleen in het geheugen blijft, maar een fysieke afdruk achterlaat in de hersenen van volwassenen.
De onderzoekers analyseerden de “bedrading” van de witte substantie van twee groepen volwassenen: native speaker en moedertaal met de “Wired” en Native Arabi. De vergelijking onthulde dat de twee talen, diep verschillend van structuur en gebruik, worden weerspiegeld in verschillende manieren van verbindingen tussen de hersengebieden.
Praat Duits of Arabisch: de hersenen zijn op een andere manier gestructureerd
Volgens de resultaten vertonen degenen die sinds de kindertijd Duits spreken, meer dichte verbindingen op het linkerhersenhelft, gespecialiseerd in de uitwerking van de syntaxis. Het is geen toeval: de Duitse taal wordt gekenmerkt door lange zinnen, complexe ondergeschikten en een rigide grammatica die een geweldig werk van syntactische organisatie vereist.
Arabophon -volwassenen presenteren daarentegen een ander patroon. Arabisch, gebaseerd op consonantische wortels en sterk afhankelijk van de context en betekenis, lijkt de verbindingen tussen de twee hemisferen te versterken. De verbindingen zijn in feite meer gemarkeerd tussen de taalgebieden van de linkerkant en die van het rechterhersenhelft, wat een grotere integratie tussen vorm en inhoud bevordert.
Wat verrast is dat deze verschillen kinderen in de ontwikkelingsfase niet aangaan, maar volwassenen al getraind. Dit geeft aan dat de moedertaal de structuur van de hersenen op een duurzame manier vormt en dat de kenmerken van de taal die in de kindertijd geleerd is, neuronale netwerken blijven modelleren, zelfs op oudere leeftijd.
Geen limiet, maar een aanpassing
De auteurs wijzen erop dat dit geen voor- of nadelen zijn, noch een superioriteit van de ene taal op de andere. Elk idioom stimuleert de hersenen anders en laat een afdruk achter die de specifieke verwerkingsbehoeften van die taal weerspiegelt.
Het belangrijkste resultaat van deze studie is dat de taalervaring niet afneemt tot een reeks herinneringen: het is fysiek opgenomen in onze hersenarchitectuur. Een verdere bevestiging van hoeveel taal een beslissende factor is bij de constructie van onze cognitieve identiteit.
U kunt ook geïnteresseerd zijn in:
