De maan getroffen door een meteoriet: bekijk de flits live vastgelegd (die de wereld rond ging)

Tijdens een rustige nachtelijke observatie heeft een Japanse amateurastronoom een ​​live impact op de maan vastgelegd: een plotselinge flits die op het oppervlak van onze natuurlijke satelliet verscheen. De opname, gemaakt terwijl de maan zich in de afnemende fase bevond, laat duidelijk een heldere flits zien die snel online begon te circuleren, en iedereen eraan herinnerde dat onze satelliet allesbehalve “statisch” is. Wat het tafereel nog suggestiever maakt, is het asachtige licht, dat fascinerende effect waarbij de aarde het licht van de zon naar de maan reflecteert, waardoor de schaduwrijke gebieden zwak worden verlicht. Wanneer de Maan zich tussen de Aarde en de Zon bevindt en deze vanuit de ruimte waarneemt, zou deze volledig “Aarde vol” zijn, volledig overspoeld met onze helderheid.

Het is niet de eerste keer dat een flits op het maanoppervlak voor sensatie zorgt: de afgelopen weken heeft de New York Post melding gemaakt van de aanwezigheid van ‘mysterieuze lichtflitsen’ die door waarnemers en sensoren zijn gedetecteerd, fenomenen die de publieke aandacht hebben getrokken, maar die experts snel hebben herleid tot meteorietinslagen of plotselinge reflecties. Een bevestiging dat de maan, ontdaan van atmosfeer, een open boek blijft waarop elke dag een nieuw kosmisch litteken wordt gedrukt.

De locatie van de inslag

De door de amateurastronoom vastgelegde zonnevlam vond plaats om 4:35:40,2 op 16 november 2025 (geschoten met 270 fps, vertraagd tot 0,03x). Het vermoedelijke inslagpunt bevindt zich nabij Bradley Valley, aan de westkant van Hadley Valley, hetzelfde gebied waar de maanlanding van Apollo 15, de vierde menselijke missie naar de maan, werd verwelkomd. Een historisch belangrijke regio, die nu ook het toneel is geworden van een nieuw kosmisch fragment dat tegen het grijze oppervlak van de satelliet botst.

Volgens de eerste interpretaties zou de meteoroïde tot de Tauridenregen kunnen behoren, waarvan bekend is dat hij bijzonder heldere en soms groter dan gemiddelde hemellichamen voortbrengt. Door de totale afwezigheid van atmosfeer bestaat het fenomeen dat meteorieten op aarde in een lichtspoor veranderen niet op de maan: geen wrijving, geen vertraging, geen verbranding. De gloed die we zien ontstaat precies op het moment van de inslag, wanneer de meteoroïde ontploft bij contact met de grond.

Wetenschappers kennen deze dynamiek goed. De meeste meteorieten raken het maanoppervlak met snelheden tussen 20 en 72 km/s, waarbij intense flitsen van hitte en licht vrijkomen. Zelfs een fragment van een paar kilo kan kraters van tientallen meters breed genereren. Het volstaat te zeggen dat een steen van 5 kg in staat is een krater van meer dan 9 meter te graven en ongeveer 75 ton maanstof en steen de ruimte in te tillen.

In de afgelopen jaren hebben missies zoals de Lunar Reconnaissance Orbiter het verschijnen van nieuwe kraters gedocumenteerd die zijn gevormd door recente inslagen. De meest recente analyses hebben niet alleen nieuwe tekenen aan het oppervlak aangetoond, maar ook sporen van metaaloxiden zoals hematiet en maghemiet, elementen die zich kunnen vormen na de meest gewelddadige inslagen. Een detail dat het belang van het observeren van deze flitsen onderstreept: ze onthullen hoe de maan voor onze ogen blijft transformeren, meedogenloos gegraveerd door de overblijfselen van het zonnestelsel.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: