Angst en momenten van spanning op de COP30 in Belém, Brazilië. Gistermiddag laat brak er brand uit in de Blauwe Zone, het gebied waar de belangrijkste klimaatonderhandelingen plaatsvinden. De vlammen verspreidden zich naar de paviljoens van de verschillende landen, dichtbij het Italiaanse, vlakbij de officiële ingang van de conferentie.
Het alarm ging rond 18.00 uur (14.00 uur lokale tijd) af, net aan de vooravond van de sluiting van de werken. Binnen een paar minuten drong rook de tentoonstellingsruimte binnen, waardoor de onmiddellijke evacuatie van afgevaardigden, waarnemers en journalisten – waaronder verschillende Italiaanse correspondenten – werd gedwongen, die werden begeleid naar de ruimte aan de andere kant van het complex.
VN-personeel en veiligheidsagenten kwamen snel ter plaatse tussenbeide en probeerden de vlammen te bedwingen met brandblussers. De brandweer nam vervolgens de situatie onder controle en maakte de omgeving veilig. Volgens de lokale autoriteiten zijn er geen gewonden gevallen, hoewel de redenen die de brand hebben veroorzaakt nog opgehelderd moeten worden.
caralho, fogo na zona azul hier vanaf COP 30. een zicht op rennende mensen. meu deus! pic.twitter.com/ebXubnHwiR
— ralfer (@ralferr) 20 november 2025
Als dit een metafoor is
De Braziliaanse minister van Toerisme, Celsus Sabinusbevestigde rond 14.30 uur lokale tijd dat de aflevering “onder controle” was. De symbolische bitterheid blijft echter bestaan: een brand op de plek waar de regeringen van de wereld oplossingen voor de klimaatcrisis zouden moeten bespreken.
Een ongeval dat, hoewel gelukkig zonder gevolgen voor mensen (sommigen zijn vanwege inademing in het ziekenhuis opgenomen), plaatsvindt in een COP die al wordt gekenmerkt door vertragingen, onderhandelingsspanningen en moeilijkheden bij het vinden van concrete overeenkomsten. Een verontrustend signaal, terwijl de planeet blijft vragen om dringende maatregelen, en niet om nieuwe noodsituaties.
Het gebeurt nu om #COP30 een deel van het paviljoen vloog in brand, brandweerlieden bestrijden de vlammen, de extra hitte hier pronkt met de vlammen. Zeker niet het soort einde dat we hadden verwacht. Deze tijdelijke tegenslag mag zeker niet het einde betekenen
Biddend voor de veiligheid van iedereen pic.twitter.com/x7jUWHwuIO— Dr. Michael Terungwa David #Climate #Food #Justice (@miketerungwa) 20 november 2025
Het beeld van de brand op COP30 – die centraal stond op de wereldklimaatconferentie – is inderdaad moeilijk te negeren. Niet alleen vanwege de angst die degenen die erbij waren ervaren, maar ook vanwege wat het vertegenwoordigt: terwijl de aarde brandt, blijven we erover praten alsof we nog tijd hebben.
Het is bijna grotesk. Er breekt brand uit op de plek waar wordt onderhandeld over strategieën om de planeet te redden, te midden van oneindige compromissen en weerstand. Een scène die perfect het tijdperk samenvat waar we doorheen gaan: de noodsituatie is reëel, fysiek en tastbaar, maar de reactie is traag, bureaucratisch, verwaterd in verklaringen zonder stuwkracht.
Het vuur dat ministers, afgevaardigden en journalisten dwingt te evacueren is hetzelfde vuur dat in de bossen voortschrijdt, dat extreme droogtes aanwakkert, dat weersomstandigheden steeds gewelddadiger maakt. Een vuur dat niet wacht op persberichten of compromisbeslissingen.
De planeet staat al in brand. Het enige verschil is dat het niet geëvacueerd kan worden.
