De verlaging van de beschermingsstatus van de wolf wordt officieel opgenomen in de Italiaanse wet met de publicatie in het Publicatieblad van het decreet van het Ministerie van Milieu. De bepaling implementeert de recente wijziging van de Habitatrichtlijn van de Europese Unie, waardoor de mogelijkheid wordt geopend voor een flexibeler beheer van de soort. Dit betekent echter niet meteen groen licht voor de jacht: wet 157 van 1992 blijft een strenge bescherming van de wolf garanderen. Maar het politieke signaal is duidelijk en de grens lijkt dunner dan ooit.
Wat verandert er werkelijk met het nieuwe decreet
Het decreet maakt de activering mogelijk van regionale beheersplannen, die selectieve ruiming kunnen omvatten in gevallen die noodzakelijk worden geacht. Volgens ISPRA-gegevens zou het theoretische maximumplafond op nationaal niveau ongeveer 160 wolven bedragen, maar elke mogelijke interventie zou van geval tot geval wetenschappelijk moeten worden geëvalueerd en goedgekeurd. Zonder een formele wijziging van wet 157/92 blijft de wolf nog steeds een beschermde diersoort en wordt er niet voorzien in een automatische openstelling voor de jacht.
Kritiek van milieuactivisten en de wetenschappelijke wereld
De belangrijkste milieuverenigingen, van LAV tot WWF Italië, spreken van een politieke en ideologische keuze, die voorbijgaat aan de mening van de internationale wetenschappelijke gemeenschap. Volgens de aangehaalde onderzoeken is de wolf verantwoordelijk voor slechts 0,6% van de veeverliezen, terwijl het ruimen de predatie op de middellange tot lange termijn niet vermindert. De organisaties benadrukken dat het echte probleem het onvermogen blijft om systematisch preventieve maatregelen zonder bloedvergieten toe te passen, zoals geëlektrificeerde hekken en een correct beheer van boerderijen.
Regio’s, inzamelplannen en risico op geschillen
Het nieuwe regelgevingskader geeft de regio’s een centrale rol, waardoor ze binnen bepaalde grenzen terugtrekkingsplannen kunnen voorstellen. Een keuze die volgens het WWF het risico met zich meebrengt dat er een seizoen van juridische geschillen zal ontstaan, ook omdat er een gebrek is aan bijgewerkte gegevens over de illegale ruiming die in sommige delen van het land al aan de gang is.
Zonder uniforme monitoring wordt het moeilijker om ervoor te zorgen dat een bevredigende staat van instandhouding wordt gehandhaafd. De wolvenjacht is niet open, maar de gevolgde weg markeert een delicaat keerpunt in het Italiaanse natuurbeleid. Na tientallen jaren van versterkte bescherming dreigt de druk van de jachtwereld te verpesten wat er tot nu toe is gedaan.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
