Het is duidelijk ondervoed en herhaalt op en neer dezelfde bewegingen: de afbeeldingen die uit de Aquarium -dierentuin van Madrid komen die een hervatten Maleisische beer ((Helarctos Malayanus) met een nogal verslechterd fysiek uiterlijk en dat toont duidelijk een stereotype.
Om te melden dat alles FAADA is, een Spaanse stichting ter verdediging van Wild en Pets, die de beelden verzamelde van sommige gasten van het park.
De stereotiepe Dit zijn repetitieve bewegingen, houdingen of stemmen, over het algemeen gecoördineerd en ritmisch, die altijd op dezelfde manier worden uitgevoerd (op een stereotiepe manier) en zonder een duidelijk doel. In dit specifieke geval wordt een stereotypisch bewegingsmodel waargenomen, bekend als “pacing”, dat bestaat uit het feit dat het dier altijd over hetzelfde pad beweegt, dat zich steeds opnieuw herhaalt zonder te stoppen.
En, zoals duidelijk is, zijn de stereotypen een van de meest gebruikte indicatoren voor het ontbreken van goedbewijzen, omdat ze vaak een duidelijk symptoom zijn van stress, verveling en/of frustratie.
Bekijk dit bericht op Instagram
Maleisische beren, de kleinere berensoorten, zijn geclassificeerd als kwetsbaar door IUCN vanwege de jacht en het verlies van de habitat. Ze zijn behendig en klimmers, ze kunnen 8 meter hoog bereiken en rusten tussen takken en bladeren. In de dierentuin geven ze hen echter zelden een omgeving die geschikt is voor de ontwikkeling van dit natuurlijke gedrag.
Via de #Infozoos Coalition (@faadadorg en @andasoccidondEfensanimales) zullen we contact opnemen met de Aquarium Zoo van Madrid om de omstandigheden van het dier te achterhalen en als het centrum maatregelen neemt om zijn omstandigheden te verbeteren en, bijgevolg, zijn fysieke en geestelijke gezondheid, het bekend te maken bij de basis.
Ondertussen weten we dat helaas, Deze afbeeldingen zijn niet uitzonderlijk of uniek. Integendeel. In elke dierentuin ter wereld is het maar al te gebruikelijk om dieren te zien die, vanwege de onnatuurlijke leefomstandigheden waarin ze worden gedwongen, repetitief en dwangmatig gedrag ontwikkelen. Gedrag dat niets meer is dan het resultaat van een diepe frustratie, een stille kreet om de vrijheid die mensen vaak niet kunnen voelen.
Dieren zijn levende wezens die het verdienen om te leven in omgevingen die hun aard respecteren, zonder hun waardigheid op te geven voor een beetje entertainment. Elke keer als we naar die ogen kijken, weten we dat achter dat verdriet een mensheid verborgen is die we niet willen negeren.
