Elke dag, weg van de schijnwerpers, zijn er mensen die vechten om rivieren, bossen en gemeenschappen te verdedigen. Het doet het niet voor glorie of voor interesse, maar in naam van het recht om in een gezonde en veilige omgeving te leven. Maar al te vaak wordt deze moed met de dood betaald. In 2024 werden ten minste 146 verdedigers van de aarde en het milieu gedood of verdwenen, “schuldig” alleen om zich te verzetten tegen de uitbuiting van natuurlijke hulpbronnen en inheemse bevolking, maar hun namen belanden niet op de voorpagina’s van de kranten.
Dit werd onthuld door de NGO Global Witness, die zojuist zijn jaarverslag heeft gepubliceerd over de verdedigers van de aarde en het milieu, de Wortels van weerstandwaaruit bleek dat het totale aantal gedood of verdwenen verdedigers van 2012 tot 2024 ten minste 2.253 is.
De organisatie documenteerde vorig jaar 117 moorden van verdedigers (82%) in Latijns -Amerika, met 48 in Colombia, dat voor het derde opeenvolgende jaar wereldwijd het grootste aantal moorden had. De Guatemala volgt, waar 2024 werd gedood in 2024, vergeleken met de vier van 2023.
In totaal verdwenen in 2024 in 2024 vier verdedigers die niet werden gevonden: een in Chili, een in Honduras, een in Mexico en een in de Filippijnen. Nogmaals, de inheemse volkeren zijn het slachtoffer geweest van ongeveer een derde van de dodelijke aanvallen, ondanks het feit dat ongeveer 6% van de wereldbevolking is.
Jaar na jaar blijven de verdedigers van de aarde en het milieu – degenen die onze bossen, onze rivieren en onze landen over de hele wereld beschermen – onuitsprekelijk geweld ondergaan. Ze worden gejaagd, lastiggevallen en gedood, niet omdat ze de wetten hebben overtreden, maar voor het verdedigen van het leven zelf, verklaart de belangrijkste auteur van het nieuwe Global Getuige Report, Laura Furones.
Het onrecht opduiken mag nooit een doodvonnis zijn. Het is essentieel dat overheden en bedrijven de trend omkeren om de rechten van de verdedigers te ondersteunen en te beschermen in plaats van hen te vervolgen. We hebben een wanhopige behoefte aan verdedigers om onze planeet veilig te houden. Als we ons de rug toekeren, verliezen we onze toekomst.
Vorig jaar waren in totaal 29 gevallen gekoppeld aan mijnbouw- en extractieve activiteiten, acht van de ontbossing en vier aan de agri -food. Meer dan 62% van de gevallen (91 van de 146) was gekoppeld aan hervorming van de landbouw of landbouw. Om de misdaden uit te voeren? Criminele organisaties, met 42 zaken, gevolgd door het particuliere leger, met 17, en de moordenaars, met 13.
Hoewel de statistieken over de moorden en verdwijningen van vorig jaar lager zijn dan die van 2023 (196 vergeleken met 146), lijken alternatieve tactieken om de verdedigers het zwijgen op te leggen, zoals ontvoeringen en criminalisering. In de afgelopen jaren is het gebruik van criminalisering gegroeid in landen als de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Australië en de EU, met de introductie van nieuwe draconische wetten die hebben geleid tot harde en onevenredig lange overtuigingen voor milieu -demonstranten.
Op mondiaal niveau worden de bestaande wetten gebruikt als een wapen tegen de verdedigers om hun activisme te beëindigen, met de staten die hen beschuldigen van misdaden zoals belastingontduiking of terrorisme.
Staten over de hele wereld bewapenen hun rechtsstelsels om degenen die ter verdediging van onze planeet spreken, het zwijgen op te leggen, verklaart Rachel Cox, hoofd van het Global Witness Project. Onder het ongebreidelde gebruik van middelen, de escalatie van de milieudruk en een venster dat snel sluit om de verwarming te beperken tot 1,5 ° C, hebben de verdedigers van de aarde en het milieu te maken alsof ze een groot ongemak zijn in plaats van kanaries in een kolenmijn in het proces van exploderen.
Kortom, het nieuwe rapport van Global Witness kan regeringen alleen maar aansporen om de meeste niveaus te ontmantelen die het voortzetten van geweld tegen de verdedigers mogelijk maken. Dit omvat het onder ogen zien van het gebrek aan rechten die verdedigers op land en gebieden hebben, de zwakke nationale rechtsstelsels versterken en ervoor zorgen dat de verdedigers die risico lopen voldoende staatsbescherming ontvangen. Het zou tijd zijn om dit authentieke bloedbad niet langer te zien.
