Lopen in het midden van de natuur, tussen de bergpaden of langs de Italiaanse heuvels, is een ervaring waar velen van houden. De frisse lucht, de panorama’s, de stilte alleen gebroken door de wind of het tjilpen van vogels. Maar het mag nooit worden vergeten dat zelfs de mooiste natuur valkuilen verbergt. En laten we het niet hebben over wolven of Vipers, maar over iets veel stilziger en subtieler: giftige planten.
Niet allemaal zijn ze lelijk of bedreigend, inderdaad zijn sommigen zo mooi dat ze uit een feeëntuin lijken te komen, maar een contact of een voorproefje om een ontspannende wandeling in een nachtmerrie te transformeren is genoeg. Hier vind je tien onder de meest giftige planten die je in Italië kunt ontmoeten, elk met zijn donkere kant.
Monnikskap
Aconito (Aconitum Napellus) is waarschijnlijk de onbetwiste koningin van Italiaans botanisch gevaar. Degenen die het voor het eerst zien, kunnen een sierbloem bedenken, met die blue-violacean bloeiwijzen in de vorm van een kleine middeleeuwse helm. In werkelijkheid is het voldoende om het aan te raken zonder handschoenen om zich in de handen en gevoelloosheid te voelen. Aconitine, zijn chemische wapen, komt het zenuwstelsel binnen en begint alles te vertragen: het hart klopt langzamer, de ademhalingsspieren zijn verlamd en als je niet ingrijpen, arriveert het einde binnen een paar uur. Het groeit vooral op vochtig bergland, tussen Alpen en Apennijnen, tot 2000 meter. Leuk om te fotograferen, maar alleen van ver.
Belladonna
Dan is er de belladonna (atropie belladonna), een naam die al uit een donker sprookje lijkt te zijn gekomen. In de oudheid gebruikten de dames het om de leerlingen te verwijden en lijken meer verleidelijk, maar betaalden de prijs in gezondheid. Vandaag weten we dat elk deel van de plant giftig is, vooral de zwarte en glanzende bessen die eruit zien als zoete kersen. Bij kinderen zijn twee of drie voldoende om delirium, hoge koorts, versnelde beat en, in het ergste geval, coma te veroorzaken. Hij woont in het bos en op het niet-gecultiveerde land van Centraal-Noord-Italië, vaak op de marges van de paden. Een gevaar voor degenen die graag fruit verzamelen zonder te veel na te denken.
De oleandro
In warmere en kustgebieden, en helaas ook in veel tuinen verschijnt de Oleandro (Nerium Oleander). Een mooie struik, met bloemen variërend van wit wit tot roze helder tot intens rood. Maar achter zoveel schoonheid verbergt een gif dat in staat is om het hart te stoppen. De oleandrin werkt snel op het hartsysteem, en het is voldoende om een blad te kauwen of water te drinken waarin bloemen vielen om misselijkheid, braken, ernstige aritmieën en dood te ontketenen. Het groeit weelderig door de straten en in de buurt van de huizen, zozeer zelfs dat velen niet vermoeden hoe gevaarlijk het is.
Cicuta
Een andere plant die de geschiedenis helaas beroemd heeft gemaakt, is de cicuta (coniium maculatum). Het beeld van Socrates die de vergiftigde beker drinkt, kwam de schoolboeken binnen en het gif was precies dat van deze plant. Het wordt erkend voor de rode bevlekte stengels en voor de witte bloemen in een paraplu. Hij leeft goed in vochtige en niet -gecultiveerde bodems, en zijn gif, de cycutine, blokkeert het zenuwstelsel totdat het ademhalingsverlamming veroorzaakt. Zelfs in zeer kleine doses kan het dodelijk zijn. Het is een plant die het oog niet veel aantrekt, maar juist om deze reden blijft het onopgemerkt totdat het te laat is.
Spontane planten: ontdek het verschil tussen giftige cicuta en wilde wortel om geen fout te maken in het voorjaar
Het tarief
Tasso (Taxus Baccata) is een elegante groenblijvende boom, met naalden en rode bessen die eruit zien als snoepjes. In werkelijkheid is de rode pulp het enige niet -toxische deel, maar de zaden binnen, evenals naalden en cortex, bevatten taxina, een stof die het hart vertraagt en kan leiden tot coma en dood. Het groeit zowel in de heuvelachtige als in de bergbossen en als een sierplant in de tuinen. Het is een stil gif, omdat de eerste symptomen – verwarring, zwakte, tremoren – onschadelijk lijken totdat het te laat is.
Digitaal
Dan is er digitaal (digitalis purpurea), beroemd om zijn paarse bellabloemen die hangen als kleine straatlampen. In de geneeskunde worden de hartglycosiden die het bevat, gebruikt om enkele hartziekten te behandelen, maar in verkeerde doses worden ze dodelijk. Degenen die het per ongeluk innemen, kunnen misselijkheid, visuele aandoeningen, aritmieën en hartstilstand hebben. Hij woont in de heuvelachtige en berggebieden, vooral in de noordelijke Apennijnen, en wordt vaak in de tuinen gekweekt vanwege zijn schoonheid. Een perfect voorbeeld van hoe een plant tegelijkertijd een medicijn en een gif kan zijn.
De stramonio
De Stramonio (datura stramonium) wordt ook wel “Devil’s Grass” genoemd en niet verrassend. De grote bladeren en doornige vruchten vol zwarte zaden laten niet onverschillig. De alkaloïden die – atropine, scopolamine – bevatten, veroorzaken levendige hallucinaties, mentale verwarring, tachycardie. In kleine doses kan het een psychotroop effect geven, maar het is voldoende om het te transformeren in een fatale ervaring. Het groeit in niet-gecultiveerde gebieden en verlaten velden, vooral in het midden-zuiden. Het is een plant die vaak intrigeert, maar het is een van de gevaarlijkste voor degenen die hun eigenschappen niet goed kennen.
Spinazie vervuild door Stramonio: nieuwe voedselwaarschuwingen riskeren: “Meer rigide maatregelen zijn nodig”
De mandragola
La Mandragola (Mandragora Autumnalis) is omgeven door legendes. In de afgelopen eeuwen werd aangenomen dat zijn wortels schreeuwden toen ze uit de grond werden geëxtraheerd en dat ze magische krachten hadden. In werkelijkheid bevat het narcotische alkaloïden die diepe slaap, hallucinaties en in de ergste ademhalingsstation kunnen veroorzaken. De bladeren groeien in rozet en de vruchten lijken op kleine gele appels. Het is gelegen in Middellandse Zee en kustgebieden en trekt nog steeds nieuwsgierige en enthousiastelingen van historische kruidengeneeskunde aan. Maar de grens tussen “drankje” en “gif” hier is dun.
De Delfinio
Delphinium (Delphinium spp.) Denk aan Aconito erg veel, met zijn intense blauwe bloemen die bergweiden en alpine -open plekken versieren. Het is niet een van de meest dodelijke, maar de alkaloïden kunnen nog steeds spierverlamming en ademhalingsproblemen veroorzaken als ze in grote hoeveelheden worden ingenomen. In weiden kan het gevaarlijk zijn voor vee, en het is niet ongewoon dat het wordt aangezien voor een sierplant. Het is een schoonheid die bedriegt, vooral voor degenen die graag wilde bloemen verzamelen zonder ze te kennen.
De Ephedra
Ten slotte is er de Ephedra (Ephedra Standchya), minder dodelijk dan de anderen, maar nog steeds met voorzichtigheid wordt behandeld. Bossige struik met kleine groene bloemen en rode bessen, bevat efedrine, een stof die het nerveuze en hartsysteem stimuleert. In grote hoeveelheden kan het hypertensie, tachycardie en zelfs hartstilstand veroorzaken. In het verleden werd het gebruikt als een natuurlijke remedie tegen vermoeidheid, maar misbruik is gevaarlijk. Hij woont in droge en heuvelachtige gebieden, vooral in de Middellandse Zee.
Om uzelf te beschermen, is de belangrijkste regel eenvoudig: raak nooit aan of proeven planten die niet bekend zijn. De felle kleuren en glanzend fruit zijn vaak een waarschuwing van de natuur, geen uitnodiging. Vermijd het verzamelen van wilde bessen “om te proberen” en was je handen altijd wassen na het lopen tussen de vegetatie. De Italiaanse aard is prachtig, maar vereist respect. Weten hoe deze planten te herkennen is de eerste stap in het leven van veilige excursies, zonder de schoonheid van het landschap op te geven, maar verborgen risico’s te vermijden.
Wil je ons nieuws niet verliezen?
U kunt ook geïnteresseerd zijn in:
