Dat van de nijlpaarden in Colombia is een verhaal dat ver terug in de tijd is ontstaan, tussen de excessen en ambities van Pablo Escobar. In de jaren tachtig importeerde het hoofd van het Medellín-kartel op illegale wijze vier Afrikaanse nijlpaarden voor zijn privédierentuin op het landgoed Hacienda Nápoles.
Toen hij in 1993 stierf, werden veel van de dieren verplaatst, maar die nijlpaarden bleven achter. Omdat ze geen natuurlijke vijanden hadden en een verrassend gunstig leefgebied langs de Magdalenarivier hadden, begonnen ze zich snel voort te planten. Van een paar exemplaren zijn we uitgegroeid tot meer dan 170 individuen, waarbij de groei uit de hand is gelopen en voorbestemd is om de komende jaren nog verder toe te nemen.
Een invasieve soort
Wat misschien een exotische curiositeit leek, is veranderd in een echte ecologische noodsituatie. Nijlpaarden zijn zelfs geclassificeerd als een invasieve soort: ze veranderen ecosystemen, consumeren grote hoeveelheden vegetatie en veranderen de kwaliteit van het water.
Niet alleen dat. Dit zijn territoriale en onvoorspelbare dieren, die tot de gevaarlijkste ter wereld behoren. Hoewel er in Colombia geen slachtoffers zijn geregistreerd, hebben er verschillende aanvallen en risicosituaties plaatsgevonden, waarbij waarnemingen steeds dichter bij woonwijken, boerderijen en zelfs scholen plaatsvonden.
Mislukte pogingen: sterilisatie en overdrachten
De afgelopen jaren heeft de Colombiaanse regering gezocht naar alternatieve oplossingen om de bevolking in bedwang te houden. De belangrijkste strategie is sterilisatie geweest, een complexe en dure operatie die het vangen van de dieren en delicate operaties vereist. Tegelijkertijd werd ook geprobeerd over te dragen naar andere landen of zoölogische faciliteiten, maar met beperkte resultaten.
Logistieke problemen, hoge kosten en gezondheidsrisico’s die met transport gepaard gaan, hebben deze optie onpraktisch gemaakt. In 2023 werd een eerste gecontroleerd ruimingsplan aangekondigd, dat vervolgens werd opgeschort vanwege protesten van de publieke opinie en dierenrechtenverenigingen. We keerden dus terug naar de focus op minder invasieve methoden, die echter geen significante resultaten opleverden.
De beslissing: 80 exemplaren ruimen
Nu heeft de regering het roer omgegooid. De minister van Milieu heeft een plan aangekondigd voor het ruimen van ongeveer 80 nijlpaarden, die noodzakelijk worden geacht om de groei in te dammen die, volgens sommige schattingen, de populatie tegen 2030 op 500 exemplaren zou kunnen brengen en tegen 2035 op meer dan 1000.
Het besluit is gebaseerd op een technische evaluatie: eerdere methoden werden vanuit economisch oogpunt ineffectief en onhoudbaar geacht. Het ruimen wordt daarom gepresenteerd als een extreme beheersmaatregel, die al in andere contexten wordt toegepast als er geen realistische alternatieven bestaan.
Een open debat
De keuze heeft echter duidelijk opnieuw een hevig debat aangewakkerd. Aan de ene kant benadrukken de autoriteiten de noodzaak om lokale ecosystemen te beschermen en de veiligheid van gemeenschappen te waarborgen. Aan de andere kant betwisten activisten en een deel van de publieke opinie het gebruik van geweld en roepen ze op tot meer ethische oplossingen. In het midden staan de nijlpaarden van Escobar, onschuldige dieren die door een privégril een ‘probleem’ zijn geworden en die nu het risico lopen de hoogste prijs te betalen voor een probleem dat geen andere, betere (en minder destructieve) oplossingen lijkt te willen vinden.
Bekijk dit bericht op Instagram
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
