Revolut, de digitale bank, heeft van de Italiaanse Antitrust een boete van ruim 11 miljoen euro gekregen. De bepaling, aangenomen door de Competition and Market Authority (AGCM), werd noodzakelijk na de ontdekking van een zorgwekkend beeld: wat werd geadverteerd als een revolutie in de financiële dienstverlening, verhulde in feite oneerlijke handelspraktijken ten nadele van consumenten en micro-ondernemingen.
De schendingen die tegen Revolut worden beweerd
De eerste inbreuk betreft de manier waarop Revolut zijn beleggingsdiensten promootte. Op de Italiaanse website van het bedrijf stonden beweringen zoals “duizenden aandelen binnen handbereik, vanaf slechts € 1” of “Van Apple tot Tesla, je hebt keuze uit ruim 2.000 aandelen“Effectieve, suggestieve boodschappen, waarbij echter een allesbehalve verwaarloosbaar detail werd weggelaten: door een paar euro te beleggen koop je geen hele aandelen, maar fracties van aandelen, financiële instrumenten met heel verschillende kenmerken.
Fractionele aandelen geven, zoals Revolut zelf tijdens het vooronderzoek moest toegeven, geen stemrecht op vergaderingen, kunnen niet worden overgedragen aan andere makelaars en moeten, in geval van sluiting van de rekening, noodzakelijkerwijs worden geliquideerd. Ze worden niet op gereglementeerde markten verhandeld en stellen de belegger bloot aan extra tegenpartijrisico, gekoppeld aan de externe makelaar die de onderliggende waarde in bezit heeft. Details die een kleine spaarder, precies de doelgroep van Revolut, het volste recht zou hebben om te weten voordat hij zijn geld erin steekt.
De gegevens spreken voor zich: bijna 60-80% van de Revolut-klanten heeft uitsluitend fractionele aandelen in hun portefeuille. Toch was deze informatie verborgen in de Algemene Voorwaarden, ver van de voorgrond.
De andere kant van dezelfde medaille betreft de kosten. De bewering “Investeer met 0% commissie” werd met grote grafische nadruk op de site gepresenteerd. De realiteit was echter veel complexer: degenen die eigenaar zijn van het Standard-abonnement, dat de overgrote meerderheid van de gebruikers vertegenwoordigt, tussen 80 en 100% van de Italiaanse klanten, kunnen slechts één transactie per maand uitvoeren zonder commissies. Zodra die drempel wordt overschreden, zijn de kosten zeker van toepassing. En voor investeringen in dollars, al boven de 1.000 euro per maand, wordt een commissie van 1% in rekening gebracht, een drempel die ook geldt voor normale pinbetalingen.
Nauwkeurige informatie over deze limieten was alleen beschikbaar door tussen verschillende delen van de site te navigeren, door een reeks niet-onmiddellijke stappen te volgen. De Antitrust achtte deze aanpak onwettig; in feite moet de essentiële informatie toegankelijk zijn vanaf het eerste promotionele contact en niet verspreid worden over pagina’s die moeilijk te vinden zijn.
De tweede grote overtreding, die Revolut de zwaarste boete opleverde, nog eens 5 miljoen euro, betreft het bevriezen van bankrekeningen. De door de Autoriteit ontvangen rapporten, waarvan er vele bij de procedure zijn gevoegd, vertellen vergelijkbare verhalen: accounts plotseling ontoegankelijk, geen melding, geen uitleg, klantenondersteuning die reageert met algemene berichten en de oplossingstijden voortdurend uitstelt.
Onder de gedocumenteerde gevallen was dat van een klant die een bankoverschrijving had ontvangen en, ondanks het verstrekken van alle gevraagde documentatie, zijn rekening dagenlang geblokkeerd had. Of die van een consument die een deel van haar ontslagvergoeding aan haar zoon had laten overmaken: nadat ze de door Revolut verzonden verificatievragenlijst had ingevuld, merkte ze dat haar rekening tien dagen lang volledig geblokkeerd was, zonder enige uitleg te krijgen.
De derde overtreding, bestraft met 1,5 miljoen euro, betreft de communicatiecampagne over het Italiaanse IBAN. Revolut had met grote bekendheid aangekondigd dat alle nieuwe klanten automatisch een IBAN met een IT-voorvoegsel zouden krijgen, waarmee de “IBAN-discriminatie” -problemen zouden worden opgelost waar veel Italiaanse gebruikers met een LT-code (Litouws) tegenaan liepen: het onvermogen om hun salaris te ontvangen, problemen met automatische afschrijvingen, extra bureaucratie.
De werkelijkheid bleek ingewikkelder. De migratie was niet voor iedereen beschikbaar, maar was afhankelijk van een reeks criteria die niet duidelijk aan de gebruikers waren gecommuniceerd. In juli 2025 werden de eigen medewerkers van Revolut verrast door het grote aantal klanten dat niet in aanmerking kwam voor migratie, tussen de 700.000 en 800.000, en hetzelfde personeel van de Italiaanse vestiging meldde intern dat de supportchats in Italië werden overspoeld met klachten over migratie, meer dan in welke andere Europese vestiging dan ook.
Dit alles in aanmerking genomen, schrijft de Antitrust het volgende:
Revolut verspreidde misleidende berichten over de beleggingsdiensten die het aanbood en gebruikte agressieve en bedrieglijke methoden bij het beheer van bankdiensten.
Wat verandert er nu
De Antitrust verbood de voortzetting van alle drie de praktijken en gaf Revolut 60 dagen de tijd om de initiatieven die ter naleving ervan waren genomen, bekend te maken. Het bedrijf had tijdens het onderzoek al enkele wijzigingen aangebracht in zijn reclameboodschappen, waardoor bijvoorbeeld de claim werd geëlimineerd “0% commissies“, maar de Autoriteit was van oordeel dat de veranderingen niet alle problemen oplosten, en dat de inbreuken nog steeds bestraft moesten worden voor de periode waarin ze zich voordeden.
Voor Italiaanse consumenten is het verhaal een nuttige herinnering: zelfs digitale financiële diensten, hoe modern en gebruiksvriendelijk ook, moeten zorgvuldig worden geëvalueerd. De kleine omstandigheden zijn net zo belangrijk (of meer) dan de grote.
