De klimaatcrisis bedreigt niet alleen gletsjers en bossen: het is nu duidelijk dat zelfs wat onze tafels bereikt steeds meer gevaar loopt. Volgens een nieuwe studie is de productie van mosselen in de Middellandse Zee zouden al in 2050 kunnen instorten, terwijl oesters, hoewel ze een grotere weerstand vertonen, nog steeds aanzienlijke gevolgen zullen ondervinden.
Het onderzoek, gepubliceerd in het tijdschrift De toekomst van de aarde, zendt een duidelijke boodschap uit: zonder aanpassing komt de toekomst van de mosselkweek in de Middellandse Zee ernstig in gevaar.
Lees ook: Klimaatverandering, minder mosselen en kokkels in Puglia: papegaaivissen komen eraan (en dat is geen goede zaak)
Het onderzoek werd uitgevoerd door onderzoekers vanIfremerhet Franse Instituut voor Onderzoek naar de Exploitatie van de Zee, en gecoördineerd door de mariene bioloog Fabrice Pernet.
De studie
Ruim een jaar lang, tussen 2022 en 2023, observeerden wetenschappers het voortbestaan van mosselen en oesters die onder uiterst realistische omstandigheden werden gekweekt, geplaatst in een container die werd gevoed met ongefilterd water dat rechtstreeks uit de Thau-lagune kwam, een van de belangrijkste gebieden voor de Franse schelpdierkweek. Zoutgehalte, zuurstof, fytoplankton, virussen en bacteriën waren de echte van de lagune.
@De toekomst van de aarde
De enige verandering die de onderzoekers introduceerden was de stijging van de watertemperatuur (van +1 °C naar +3 °C) en de verrijking van CO₂, om de voor 2050, 2075 en 2100 voorspelde verzuring van de oceanen te simuleren.
We zijn zo dicht mogelijk bij wat de toekomst zal zijn, legt Pernet uit.
De resultaten zijn alarmerend: aan het einde van het experiment bleek de In alle toekomstige klimaatscenario’s was de mosselsterfte vrijwel totaal. Zelfs een relatief kleine temperatuurstijging, gelijk aan +1 °C – de stijging die al voorspeld was voor 2050 – was voldoende om de volledige dood van veehouderijen tijdens de zomer te veroorzaken. Een cijfer dat volgens de onderzoekers bevestigt wat al is waargenomen in het oostelijke Middellandse Zeegebied, waar zich in landen als Italië en Griekenland steeds vaker perioden van massale sterfte in mosselkwekerijen voordoen.
Oesters vertonen daarentegen een grotere weerstand. Zelfs in de ergste scenario’s voor 2100 blijft het overlevingspercentage rond de 77%. De groei van dieren wordt echter tot 40% verminderd in vergelijking met de huidige omstandigheden. Dit betekent langere landbouwtijden, hogere kosten en een grotere blootstelling aan milieurisico’s zoals giftige algen, verontreinigende stoffen en ziekteverwekkers.
Voor wetenschappers is er geen tijd meer te verliezen. De sector moet hier nu mee aan de slag gaan aanpassingsstrategieën, zoals het selecteren van variëteiten die beter bestand zijn tegen hitte en verzuring, co-teelt met algen – wat kan helpen de waterkwaliteit te verbeteren – of het verplaatsen van boerderijen naar de open zee, waar de temperatuur en de zuurgraad langzamer stijgen dan in kustlagunes.
Hoewel er veel te zeggen is over de gezondheid van mosselen, is de boodschap van het onderzoek vrij duidelijk: de opwarming van de aarde is geen verre bedreiging, maar een realiteit die het Middellandse Zeegebied en zijn hulpbronnen nu al aan het veranderen is. Zonder snelle aanpassing dreigt alles het emblematische slachtoffer te worden van een steeds warmere en zuurdere zee.
