Er zijn mensen die het gezicht van hun buurman na een week vergeten… en dan zijn er nog de superherkenners, mensen die zelfs na een snelle ontmoeting een gezicht onthouden. Het gaat niet om magie, noch om geniaal geheugen: het is een reëel, bestudeerd en meetbaar vermogen.
Een nieuw Australisch onderzoek heeft iets interessants ontdekt: superherkenners kijken niet langer of harder. Ze zien er beter uit. Hun blik gaat vanaf het eerste moment rechtstreeks naar de meest herkenbare kenmerken van een gezicht: niet het klassieke ‘waar iedereen kijkt’, maar wat een persoon werkelijk uniek maakt.
Hoe superherkenners naar een gezicht kijken (en waarom we ze niet kunnen imiteren)
James Dunn, van de Universiteit van New South Wales, zei het duidelijk: dit is geen talent dat je leert door een online tutorial te volgen. Het is een automatische manier om visuele informatie te verwerken, die al begint vanaf het netvlies.
Om precies te begrijpen “wat ze zien”, publiceerden de onderzoekers van het onderzoek op Proceeding van de Royal Society B., maakten gebruik van een eye-trackingsysteem: ze analyseerden de oogbewegingen van een groep superherkenners en mensen met normale capaciteiten terwijl ze verschillende gezichten observeerden.
Vervolgens transformeerden ze die oogbewegingen in echte ‘visuele kaarten’ en voerden ze deze door naar een algoritme voor kunstmatige intelligentie. De AI herkende gezichten veel beter wanneer deze data ontving van superherkenners. Een teken dat hun blik meer nuttige en gerichte informatie verzamelt.
Het is alsof ze instinctief altijd weten waar ze moeten kijken om te begrijpen wie er voor hen staat.
Een menselijke superkracht, maar veel vaker voorkomend in de natuur dan we denken
Ondanks de uitstraling van mysterie heeft dit talent waarschijnlijk een genetische basis en mogelijk evolutionaire wortels. Andere primaten gebruiken gezichtsherkenning ook als een fundamentele sociale sleutel, dus het is geen puur menselijke gril: het is een vaardigheid die ons helpt bij het navigeren door relaties.
En voor degenen die altijd iedereen in verwarring brengen? De wetenschap zegt dat we niet “naar believen” superherkenners kunnen worden, maar we kunnen wel leren beter te observeren, te vertragen en onszelf wat meer aandacht te schenken aan de mensen die we ontmoeten. Soms werkt dat ook.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
