Zeker, op papier is het een stap voorwaarts. De Spaanse voetbalbond (RFEF) bereidt een overeenkomst voor met een vruchtbaarheidskliniek (toh) om spelers van het nationale team de mogelijkheid te geven hun eieren in te vriezen.
Nog een mogelijkheid, nog een bescherming, nog een vrijheid. Allemaal waar. Toch is het moeilijk om de paradox achter dit initiatief niet te zien: als je echt moeder wilt worden, vries dan nu je eieren in, zodat je kunt blijven rennen, trainen, spelen en resultaten kunt boeken zonder je carrière te onderbreken.
Omdat we, in plaats van onszelf af te vragen hoe we professionele sport echt compatibel kunnen maken met het moederschap, het risico lopen om van het vrouwenlichaam te vragen zich aan te passen aan de tijd van de sport en niet andersom.
Je lichaam kan wachten, het kampioenschap niet
Kortom, de RFEF legt de laatste hand aan een overeenkomst om de vrouwelijke voetballers van de Selección de mogelijkheid te bieden toegang te krijgen tot programma’s voor het behoud van de vruchtbaarheid door het invriezen van eicellen. Het initiatief komt nadat sommige spelers openlijk de angst hadden geuit om te moeten kiezen tussen moederschap en carrière.
Onder hen is er Alexia Putellasmet wie in een interview El País stelde het probleem in zeer duidelijke bewoordingen: tijdens de beslissende jaren van haar sportleven gebruikt een voetballer haar lichaam om te werken, terwijl haar ‘biologische tijd’ zich blijft voortzetten. En op dit punt botst er iets, want de oplossing die vorm begint te krijgen lijkt te zijn: stop je carrière niet, maar probeer liever de biologische tijd stop te zetten.
Natuurlijk zal niemand een voetballer dwingen haar eieren in te vriezen en het hebben van deze mogelijkheid kan van onschatbare waarde zijn voor degenen die dat willen. Maar het zou naïef zijn om de context waarin deze keuze wordt voorgesteld te negeren. Een sportwereld gebouwd op strakke kalenders, prestaties, contracten, oproepen en heel weinig ruimte voor alles wat de machine kan onderbreken, inclusief zwangerschap.
Het invriezen van uw eieren zet uw vruchtbaarheid niet in de wacht
Natuurlijk, want je eicellen invriezen betekent niet dat je je moederschap bevriest in afwachting van betere tijden. Cryopreservatie kan de toekomstige reproductieve mogelijkheden vergroten, maar garandeert geen zwangerschap. De leeftijd op het moment van de verzameling, het aantal en de kwaliteit van de eicellen, de individuele omstandigheden en de resultaten van daaropvolgende medisch geassisteerde voortplantingstechnieken beïnvloeden de kansen op succes.
Daarom zou het presenteren ervan als een soort biologische verzekering het risico inhouden dat een medische kans in een valse belofte wordt omgezet. Daarom is het probleem van vrouwelijke voetballers niet alleen Wanneer moeder worden, maar wat als ze moeder worden terwijl ze nog aan het spelen zijn?
Marta Perarnau, voorzitter van FUTPRO, de vakbond van Spaanse profvoetballers, onderstreepte hoeveel atleten het moederschap jarenlang uitstellen en hoe terugkeer naar de competitie na een zwangerschap uiterst moeilijk blijft. Er is een gebrek aan geconsolideerde protocollen voor herstel na de bevalling, voldoende onderzoek naar de specifieke behoeften van atleten en gestandaardiseerde trajecten om hen te begeleiden bij hun terugkeer naar het hoogste niveau.
Kortom: we weten hoe we eieren in vloeibare stikstof moeten bewaren, maar we hebben nog steeds moeite om een sport op te bouwen die normaal gesproken een vrouw kan begeleiden die een kind heeft gekregen. Op het gebied van tennis introduceerde de Women’s Tennis Association (WTA) in juni 2025 een vorm van vruchtbaarheidsbescherming waarmee spelers zich tijdelijk kunnen onthouden van competities om onder meer cryopreservatie van eieren of embryo’s te ondergaan, terwijl ze bij terugkeer een beschermde ranglijst behouden.
Het debat komt daarom vandaag niet aan de orde en gaat onder andere niet eens alleen over sport. Al in 2014 haalden grote technologiebedrijven als Apple en Facebook de krantenkoppen door de mogelijkheid aan te kondigen om het invriezen van eieren voor werknemers te financieren. Zelfs toen werd de maatregel gepresenteerd als een uitbreiding van de vrijheid van vrouwen. Maar de provocatie geldt vandaag de dag nog steeds: is het werkelijk emancipatorisch om je eieren te kunnen bevriezen om langer te kunnen werken, of zou het zelfs nog emancipatorischer zijn om een kind te kunnen krijgen zonder bang te hoeven zijn dat je carrière in gevaar komt?
De twee zaken sluiten elkaar niet uit. Het aanbieden van cryopreservatie kan een waarborg zijn. Het wordt problematisch als die mogelijkheid uiteindelijk alle andere beschermingen vervangt die nog ontbreken.
