Er werpt zich een nieuwe en verraderlijke schaduw op over het ecologische evenwicht van het Middellandse-Zeebekken. Dit is niet één enkel roofdier, maar een hele reeks onderwaterkolonisten die behoren tot de tetraodontidenfamilie, algemeen bekend als kogelvissen. Deze uitheemse soort, die via het Suezkanaal vanuit het warme water van de Rode Zee de Mare Nostrum binnenkwam, vermenigvuldigt zich in snel tempo.
Na stabiele kolonies te hebben gesticht langs de kusten van Israël en Cyprus, bestormde de indringer Griekenland en het eiland Kreta, waardoor het schrikbeeld ontstond van een op handen zijnde en massale expansie richting de Italiaanse kusten, waarbij het identieke en destructieve biologische script werd herhaald dat al werd ervaren met de komst van de blauwe krab.
@ISPRA
De stalen kaken die netten en inheemse fauna verwoesten
De impact van deze tropische migrant op lokale ecosystemen blijkt verwoestend. Griekse vissers bevinden zich in een staat van openlijke wanhoop: door hun netten te laten zakken, halen ze steeds meer reeds dode en verminkte vissen terug.
Kogelvissen zijn namelijk uitgerust met uitzonderlijk robuuste kaken en scherpe tanden, een botstructuur die zo krachtig is dat ze gemakkelijk op hout en metaal kunnen kauwen. De snijwonden veroorzaakt door deze beten zijn dodelijk voor het grootste deel van de lokale visfauna, brengen de biodiversiteit in gevaar en laten een spoor van aanzienlijke economische schade achter voor de commerciële visserijsector.
Het gevaar van zwemmers en het handboek van het Griekse Rode Kruis
De dreiging overschrijdt nu de grenzen van de mariene biologie en heeft directe gevolgen voor de veiligheid van mensen. Onlangs heeft een exemplaar een oudere badster aangevallen in Varkiza, in de regio Attica, waardoor ze met spoed moest worden opgenomen in het ziekenhuis voor het aanbrengen van verschillende hechtingen.
Geconfronteerd met deze escalatie heeft het Griekse Rode Kruis een officieel alarm afgegeven en een EHBO-handboek gepubliceerd. In het geval van een beet houdt het grootste risico verband met ernstige bloedingen: de richtlijnen vereisen dat de wond onmiddellijk met zoet water wordt gewassen, de bloedstroom wordt gestopt door sterke druk uit te oefenen met steriel gaas en, indien nodig, tetanusprofylaxe wordt ondergaan. In de Griekse wateren zijn al varianten geïdentificeerd Lagocephalus-sceleratus En Torquigener flavimaculosus.
Bekijk dit bericht op Instagram
Het consumptieverbod en het monitoringplan aan de Italiaanse kusten
Het meest angstaanjagende wapen van dit dier blijft echter onzichtbaar. Het vlees bevat tetrodotoxine, een krachtig neurotoxine dat het menselijke zenuwstelsel aantast, waardoor de inname van welk deel van de vis dan ook potentieel dodelijk wordt. Om deze reden is de verkoop en consumptie voor voedseldoeleinden op internationaal niveau ten strengste verboden, hoewel de wetenschappelijke gemeenschap onderzoeken uitvoert om te proberen het gif voor commerciële of industriële doeleinden te neutraliseren.
In Italië wordt de opmars voortdurend gevolgd door ISPRA, in nauwe synergie met de kustwacht. De eerste nationale waarneming dateert uit 2013 nabij Lampedusa, gevolgd door vangsten in de Straat van Sicilië en in de Boven-Adriatische Zee; Experts raden vissers aan gevangen exemplaren nooit terug in zee te gooien en deze onmiddellijk te rapporteren om de invasie in kaart te brengen.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
