Het Italiaanse basketbal verliest een van zijn helderste figuren: Mabel Bocchi, die op 72-jarige leeftijd overleed. Beschouwd als een van de sterkste spelers die Italië ooit heeft gehad, vertegenwoordigde ze jarenlang de ruggengraat van het Italiaanse nationale team. Geboren in Parma, uit een Italiaanse vader en een Argentijnse moeder, werd ze al snel een referentiepunt in de basketbalscene dankzij haar fysieke aanwezigheid, technisch talent en een concurrentievermogen dat de rol van de spits in ons land opnieuw definieerde.
Bekijk dit bericht op Instagram
De triomfen met GEAS en de internationale toewijding
Bocchi groeide op in Partenio Avellino en arriveerde op zeer jonge leeftijd bij GEAS Sesto San Giovanni, waarmee ze een buitengewone lijst van successen opbouwde: acht kampioenschappen, een Italiaanse beker en vooral de Champions Cup van 1978, de eerste Europese trofee gewonnen door een Italiaans damesteam.
In de loop van haar carrière scoorde ze meer dan 3.300 punten in de Serie A en was ze ook een absolute hoofdrolspeler bij het nationale team. Ze droeg bij aan het brons op de Europese kampioenschappen van 1974 en aan de gedenkwaardige expeditie naar het WK van 1975 in Colombia, waar ze werd erkend als de beste speler van het toernooi.
Van parket tot televisieschermen
In 1978 begon hij een nieuwe fase van zijn professionele leven door journalist en sportcommentator te worden. Zijn aanwezigheid in programma’s zoals Sport zondag transformeerde haar in een gezicht dat herkenbaar was voor het grote publiek, gewaardeerd om haar competentie, nauwkeurigheid en passie. Hij werkte ook samen met La Gazzetta dello Sport en de Corriere della Seradat een innovatief perspectief biedt op sportcommunicatie met veel aandacht voor de vrouwensport.
Een pionier op het gebied van de rechten van vrouwelijke atleten en liefde voor honden
Naast zijn sportieve successen werd Bocchi bekend om zijn inzet buiten het veld. Ze was een van de eersten die de ongelijkheid in behandeling tussen mannelijke en vrouwelijke atleten aan de kaak stelde en vocht voor een betere bescherming van de economie en de gezondheid. Haar bijdrage markeerde een keerpunt voor de Italiaanse vrouwensport, waardoor ze een model werd voor generaties atleten.
Bocchi stond ook bekend om haar gevoeligheid voor onrecht, voor haar steun aan kwetsbare mensen en voor haar authentieke liefde voor dieren, in het bijzonder honden, met wie ze opgroeide en die haar haar hele leven vergezelden. Jarenlang wijdde ze zich aan vrijwilligerswerk, waarbij ze zowel betrokken was bij structuren die voor behoeftige dieren zorgden als bij ziekenhuizen gericht op ouderen. Een constante toewijding, weg van de schijnwerpers, die ons ook vertelt over een kampioen in het leven.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
