Voedsel naar dieren nemen is gewoonte die de mens het altijd leuk heeft gevonden. En we verwijzen niet, nee, naar de croquette die thuis in Fido is gelanceerd: dat het is om pinda’s aan te bieden aan de olifanten van de dierentuin, de leeuwen met de leeuwen in een kooi of, erger nog, brood voor de vogels, heeft altijd een bepaalde (huiveringwekkende) charme gehad.
Het professionele niveau komt wanneer de anderen de dieren voeden terwijl je het ontbijtkoekjes weken en sinaasappels sinaat sinese sap geniet: een andere trend die gereserveerd is voor degenen die zich exclusieve resorts in Tanzania kunnen veroorloven en waarschijnlijk wordt gevoed door dat gevoel van almacht en medeleven samen dat we misschien proberen tegen dieren te zijn die in de realiteit gelukkiger zou zijn in hun plaats, zonder enige pest.
Dit is het geval van de nieuwste video’s van Federica Panicucci die, precies uit een van deze “luxe resorts” die al gewend zijn om dergelijke “ervaring” te promoten, terugkomt als ze haar ontbijt in het midden van de Savannah verbruikt, tussen heerlijke giraffes, tussen een snack:
Bekijk dit bericht op Instagram
Precies hoe het gebeurde voor Gianmarco Tamberi die een paar maanden geleden in de ogen van de cycloon belandde voor een post waarin hij een leeuwenpuppy streelt, dus voor panicucci heeft hij zichzelf niet bespaard (wat in elk geval 20 duizend likes heeft!).
Om welke reden voor de loutere egoïsme van mannen moet er een tafel zijn met koffie onder de dieren? Ze zeggen wat.
Wanneer de Savannah Instagram -achtergrond wordt: maar tegen welke prijs voor dieren?
Het ontbijt tussen giraffen en zebra’s is in feite de laatste grens van luxe ervaringsgerichte toerisme. Maar achter het exotische en gepatineerde uiterlijk is verborgen verre van idyllische realiteit: deze dieren worden daar niet “bij toeval” gevonden of door nieuwsgierigheid.
Bekijk dit bericht op Instagram
Ze worden opzettelijk aangetrokken door voedsel, gewend aan menselijke aanwezigheid en, vaak geconditioneerd om te communiceren voor puur entertainment. Het probleem is niet alleen ethisch, maar ecologisch en gedragsgeval: het dwingen van wilde dieren voor zulke onnatuurlijke interacties verandert hun ritmes, hun sociale gedrag en hun dieet, waardoor ze steeds afhankelijker worden van de mens en minder en minder vrij.
De normalisatie van de spectacularisatie van de fauna
Degenen die deze cover -ervaringen kiezen, zijn vaak doorgegeven als “meeslepend” of “duurzaam”, dragen bij aan een industrie die dieren in het wild tot een luxe accessoire maakt. Het is hetzelfde mechanisme dat leidt tot selfies met verdoofd tijgers of strelingen voor leeuwpuppy’s die in gevangenschap worden gehouden om toeristen te plezieren. In plaats van het milieu en zijn inwoners te respecteren, wordt de natuurlijke habitat omgezet in een antropocentrisch stadium.
De giraffen kwamen niet uit Instagramable Safari’s: het zijn bewuste wezens die het verdienen om te leven zonder intrusies, camera’s en Branch Brioche op zoek naar likes.
