Er is geen “juiste manier” om moeder te zijn, we moeten verder gaan dan vooroordelen, zowel in de manier waarop we de andere moeders beoordelen, als hoe we onszelf evalueren in de moederrol.
Ondanks de vele pillen van wijsheid die zijn voorgesteld, zijn er moeders die de veelgeprezen waarnemen “het instinct van de moeder“Onmiddellijk en anderen die toegeven dat ze het helemaal niet waarnemen. Maar dit maakt hen niet minder moeders dan anderen, minder goed of minder verantwoordelijk.
Omdat moeder zijn verder gaat dan vooroordelen, is conventies, conformismen, moeder zijn een zeker unieke en speciale ervaring, maar anders voor ieder van ons. Er zijn geen goede en verkeerde formules ondanks de gemakkelijke en voor de hand liggende moralismen. En moeder zijn, met alle verantwoordelijkheden die gewillig of nolent inhoudt, leert ook een aantal onzichtbaar lijden te verbergen.
Degenen die de moeder ervoor kiest om niet met de kinderen te delen wanneer ze zichzelf alleen en verkeerd begrepen vindt, en vaker dan zij gelooft, volledig verlaten door de persoon die, ongeacht het einde van de relatie, net zoveel zorg voor de nakomelingen zou moeten doen.
Of het lijden dat het bewijst vanwege het implementeerbare oordeel waaraan met name moeders voortdurend worden onderworpen. Perfectie is een ongezonde illusie van onze samenleving, en de moeders zijn soms succubus, slachtoffers van modellen die alleen als winnend en gezond worden beschouwd, alleen omdat ze voldoen aan sociaal gedeelde normen. Maar wie zegt dat de meerderheid gelijk heeft?
Alleen een moeder weet wat het betekent om van haar kinderen te houden, zelfs als ze zich zwak, kwetsbaar en verkeerd begrepen voelt. Zelfs wanneer het niet overeenkomt met het ideaal van sociaal acceptabele moeder. Alleen een moeder weet het.
En niet omdat vrouwen die verschillende paden uit het moederschap kiezen, niet zo goed in staat zijn, ze zijn zeker, maar alleen omdat een moeder zichzelf als zodanig vindt om een wereld van vooroordelen te confronteren die het op een bepaalde manier willen, in overeenstemming met bepaalde schema’s en bepaalde moraal.
Er is geen juiste manier om moeder te zijn, elk is volgens hun eigen ervaring en ervaringen, we respecteren moeders en respecteren onszelf tussen moeders, die verder gaan dan vooroordelen.
De stille revolutie van authenticiteit van de moeder
Deze reflectie markeert een keerpunt in de openbare toespraak over het moederschap en stelt een stille maar krachtige revolutie voor: omarm de authenticiteit van de moederlijke ervaring in al zijn facetten. Moeders zijn tegenwoordig geroepen om het verhaal van hun ervaring te herwinnen en zichzelf te bevrijden van het gewicht van onrealistische verwachtingen. Het verwelkomen van iemands imperfectie is geen teken van zwakte, maar van moed, een daad van weerstand tegen een samenleving die de neiging heeft een diep complexe ervaring te vereenvoudigen. Het is precies in deze authenticiteit dat de ware kracht van het hedendaagse moederschap ligt: een kracht die niet afkomstig is van het conformeren van externe modellen, maar van het herkennen en verbeteren van zijn persoonlijke pad.
U kunt ook geïnteresseerd zijn in:
