Gedurende meerdere nachten, elke nacht, werd je op dat moment wakker, klomp je in de keel en zweterige handen. 3.32, antwoordt de klok en je sabloeg. Elke nacht. Waarom een aardbeving Het schudt je in je borst en grijpt je ogen, omdat een vredige slaap het nooit meer heeft genomen. Zelfs als het klaar is, zelfs wanneer alles is verstreken. Omdat het tenslotte nooit echt is verstreken.
De Aquilani die aardbeving van 2009 heeft het er nu in. De oneindige rookwolk, de scherpe geur van stof, het donker en de maan. Ze hebben het binnen, precies zoals de herinneringen, ansichtkaart van een verre stad, waar duizenden kinderen en tieners lessen geven in de containers, waar je bouwplaatsen en barriΓ¨res tegenkomt om eindeloze banen af ββte bakenen.
De aquilani Die aardbeving van 2009, 3,32, Ze hebben het nu binnen. Zelfs degenen die nog steeds geboren moeten worden, zelfs degenen die weer in een andere stad zijn begonnen te wonen, zelfs degenen die bruggen hebben gesloten met een onfatsoenlijk pijnlijke herinnering.
De Aquilians die aardbeving van 2009, 6 april 3,32, hebben het nu binnen. Die woede die alles naar beneden trok, die 6 maanden van lage intensiteitsschokken lezen nooit echt als alarmbellen. En die “sterke klap”, zoals ze het dan zullen noemen, arriveerde midden in de nacht, zoals de meest subtiele dieven, om ze van alles uit te kleden, zelfs van het leven.
π’ππ€π¨πππβ¦ ππ π£ππ¨ π‘π’π§π§π π‘π’π§π§π ππ¨π‘ππ ππ¨π‘ππ ππ¨π‘ππ At the end of this day a very long night will arrive … It is the night between 5 and 6 April, which here in L’Aquila, for 16 years, is not a night like the others … the mind of those who 16 years ago at 3.32 was in L’Aquila or in neighboring countries is invaded by thoughts and sad memories … the noise, the dark, the dust, the wounded, the screams, the tears … Lost a loved one do not restore and will never refrain … the memory of the 309 mensen die er niet langer zijn, zullen nooit worden vergeten … laten we ons voorbereiden op een lange en trieste nacht … tot de verjaardag van die donkere nacht die 16 jaar geleden de geschiedenis van onze stad veranderde en het leven van degenen die op dat moment in een handvol seconden zagen, de wereld instort door
Geplaatst door Elio Ursini op vrijdag 4 april 2025
Een onuitwisbare tragedie (en veel waarom)
De Aquilians, en de Italianen, hebben die aardbeving erin. Onvrijwillige acteurs van een scène die zich voor onbepaalde tijd lijkt te herhalen. Pas in de jaren 1900 veroorzaakte de Messina-Reggio Calabria-aardbeving uit 1908 95 duizend doden en werd de ernstigste natuurlijke catastrofe in Europa in het menselijk geheugen. Dan Avezzano, Belice en Friuli, Irpinia van 1980 en uiteindelijk Centraal -Italië van 2016.
Een reeks waarom en hoe, hoe kan het gebeuren, hoe is dit alles mogelijk, wanneer we ooit leren, wanneer het deze aangekondigde bloedbaden zal beΓ«indigen?
We hebben geen antwoorden. Maar wij, de antwoorden, eisen ze.
