In de stille slaap onthullen de kleine bewegingen van de leerlingen een buitengewoon geheim: de delicate daad van de hersenen om de herinneringen te behouden terwijl ze nieuwe smeedt.
De ogen liggen nooit (zelfs niet als je slaapt) en het geheugen is een fragiel en vluchtig ding. Het stelt ons in staat om de gezichten van onze geliefden te behouden, familiewegen te reizen en nieuwe vaardigheden te beheersen. Maar hoe houden de hersenen de oude herinneringen intact en maken ze ruimte voor nieuwe? Wetenschappers vroegen zich hier al tientallen jaren over af, met name over het fenomeen dat bekend staat als “catastrofale vergetelheid“, Waarin de nieuwe informatie de oude kennis overschrijft.
De onderzoekers hebben ontdekking een verrassende band tussen de Pupilla maat tijdens de slaap en de manier waarop herinneringen worden ontwikkeld. Hun ontdekkingen kunnen aanwijzingen bieden om het geheugen bij mensen te verbeteren en zelfs vooruitgang in kunstmatige intelligentie te inspireren.
De studie
Slaap is verdeeld in twee hoofdfasen: Rem (Snelle oogbeweging) en. Niet -REM -slaap is de Workshop Body Repair, waar ademhaling vertraagt, de spieren ontspannen en herinneringen worden in de diepste fasen stil geconsolideerd. Het is een moment van herstel, zowel fysiek als mentaal. Dan komt REM -slaap, een meer mysterieuze fase gekenmerkt door flikkerende ogen onder gesloten oogleden, geïntensiveerde hersenactiviteiten en levendige dromen.
Geleerden volgden de hersenen en leerlingen terwijl de onderwerpen sliepen. Ze hebben een schema opgemerkt: Tijdens een niet -rem slaapspecificatie liepen de leerlingen samen en rapporteerden ze de consolidatie van de zojuist geleerde taken. Vervolgens werden, zoals de leerlingen verwijdden, de oudste herinneringen opnieuw bezocht en versterkt.
Het onderzoek onthulde een voorheen onbekende microstructuur van niet-Remem slaap, waarbij de hersenen de uitwerking van nieuwe en oude herinneringen afwisselden. Door de slaap op kritieke momenten te onderbreken, ontdekten de onderzoekers dat het moeilijk was om recente of oudere taken te onthoudenafhankelijk van het moment van onderbreking.
Deze studie is veelbelovend voor kunstmatige intelligentie. Neurale netwerken, de ruggengraat van kunstmatige intelligentiesystemen, staan vaak voor uitdagingen die vergelijkbaar zijn met catastrofale vergetelheid. Inzichten in hoe de hersenen herinneringen beschermt en consolideert, kunnen robuustere automatische leeralgoritmen inspireren.
U bent misschien geïnteresseerd in:
