Hurk neer, houd je hielen op de grond, draai je romp en probeer je handen achter je rug te vouwen. Makkelijk, tenminste als je het ziet gedaan door iemand die al jaren yoga beoefent. Het heet Pasasana, ook bekend als de strophouding, en is een van de meest uitdagende wendingen in Ashtanga Yoga. Het betreft de schouders, rug, enkels en benen, wat een goede mate van mobiliteit, evenwicht en lichaamscontrole vereist. En eventueel zelfs een beetje geduld, want gewrichten delen niet altijd ons enthousiasme.
Pasasana opent de tweede serie Ashtanga Yoga, een geavanceerde reeks die een progressieve voorbereiding vereist. De bijzonderheid ligt in de combinatie van twee bewegingen die al uitdagend zijn als ze afzonderlijk worden uitgevoerd: een diepe squat en een draai van de romp. Als je vervolgens de verwevenheid van de armen toevoegt, neemt de moeilijkheidsgraad toe. Deze houding kan echter worden benaderd via voorbereidende oefeningen, waarbij ook gebruik kan worden gemaakt van een muur of een yogablok om aan de mobiliteit te werken zonder het lichaam te dwingen tot bewegingen die het nog niet kan ondersteunen.
De twist begint vanaf de voeten
De eerste moeilijkheid doet zich al voor voordat u uw romp draait: gehurkt blijven met uw hielen op de grond. Degenen die weinig mobiliteit in hun enkels hebben, kunnen merken dat ze hun bekken niet kunnen laten zakken zonder ze op te tillen. Ter voorbereiding op Pasasana ga je staan, met je voeten dicht bij elkaar en goed op de mat geplaatst. Buig geleidelijk uw knieën, probeer naar de grond te gaan en houd uw gewicht over uw voeten verdeeld. De squat moet de beweeglijkheid van de gewrichten respecteren, zonder een duurtest te worden.
Zodra een stabiele positie is gevonden, wordt de twist geïntroduceerd. De romp draait langzaam naar één kant, terwijl de knieën in de richting van de voeten blijven gericht en de ademhaling de beweging begeleidt. Om te beginnen kunt u één hand ter ondersteuning houden of de arm gebruiken tegenover het been waar u naartoe draait, waarbij u de elleboog naar de buitenkant van de dij brengt. De rotatie moet voornamelijk het bovenste deel van de rug betreffen, waarbij wordt vermeden dat de knieën zijdelings worden geduwd om enkele centimeters te winnen. De schouders blijven weg van de oren en de borst zoekt de ruimte op.
Voor de volledige positie is een extra stap nodig: schuif uw arm om uw benen en reik met uw andere hand achter uw rug, totdat u uw pols vastpakt. Zodra je het weefsel hebt bereikt, houd je de houding een paar ademhalingen aan, los je deze dan langzaam op en herhaal je aan de andere kant. Het lijkt een behoorlijk lineaire reeks, totdat je op de mat op zoek bent naar een hand die om een of andere mysterieuze reden naar de andere kant van je lichaam lijkt te zijn verplaatst.
Een muur en een blok kunnen een verschil maken
Wanneer het evenwicht wankel is, kan een muur een uitstekende bondgenoot worden. Door jezelf zijwaarts bij de muur te positioneren, kun je jezelf geleidelijk in een hurkzit laten zakken en je handen als steun gebruiken tijdens het draaien. Op deze manier kunt u zich meer concentreren op de rotatie van de romp, het verlengen van de wervelkolom en het openen van de borstkas, zonder dat u tegelijkertijd alle evenwichtsmoeilijkheden hoeft te beheersen. Dankzij de muur kunt u ook beter begrijpen hoe u het gewicht kunt verdelen en een stabiele positie kunt behouden.
Een andere optie is om een yogablok onder je bekken te gebruiken. Door op de steun te zitten, met uw voeten plat op de grond, kunt u werken aan de rotatie van uw rug en de beweging van uw schouders. Wanneer de positie het toelaat, kan een yogariem helpen de handen achter de rug bij elkaar te brengen zonder de verstrikking te forceren. Het zijn bijzonder nuttige hulpmiddelen voor degenen die aan het leren zijn, maar ook voor meer ervaren beoefenaars die zich op een specifieke beweging willen concentreren. Het blok dient immers ter ondersteuning van het lichaam: het mag zeker niet onze trots ondersteunen.
Hoe Pasasana werkt aan de schoudermobiliteit
De schouders spelen een sleutelrol in deze draai, omdat ze op een gecoördineerde manier met de bovenrug moeten bewegen. Om de handen achter het lichaam te kunnen brengen is het noodzakelijk om ruimte in de borstkas te creëren, de schouderbladen stabiel te houden en de rotatie te begeleiden zonder de nek te verstijven. Met Pasasana kun je dus werken aan de mobiliteit van de schouders en de wervelkolom, maar heb je ook kracht in de benen en stabiliteit in de enkels nodig. Geleidelijk oefenen helpt om vertrouwd te raken met bewegingen die we in het dagelijks leven zelden in combinatie uitvoeren.
De voordelen van beweging worden bovendien ook door onderzoek onderkend. Het National Center for Complementary and Integrative Health, een organisatie van de Amerikaanse National Institutes of Health, meldt dat de beoefening van yoga kan bijdragen aan het fysieke welzijn, het evenwicht en de behandeling van bepaalde aandoeningen van het bewegingsapparaat. In het geval van Pasasana is het praktische doel om geleidelijk mobiliteit en controle te ontwikkelen door middel van draaien. Uiteraard moeten mensen met knie-, schouder- of rugklachten samen met een professional de meest geschikte varianten beoordelen, waarbij ze de gewrichten niet forceren.
De positie die je ook leert loslaten
Er is nog een interessant aspect van Pasasana, dat minder betrekking heeft op de gewrichten en iets meer op onze houding ten opzichte van moeilijkheden. In de filosofie van yoga bestaat het concept van avidyadoorgaans geassocieerd met een vertekende perceptie van de werkelijkheid. De manifestaties ervan omvatten het ego, gehechtheid aan verlangens, afkeer van wat ons in moeilijkheden brengt en de angst om te verliezen wat we gewend zijn. Mechanismen die ook kunnen optreden tijdens een les, wanneer we volharden in het bereiken van een positie waar het lichaam nog niet op is voorbereid.
Laten we eens nadenken over de verleiding om de leraar te imiteren, misschien proberend om koste wat het kost onze armen in elkaar te grijpen, of de frustratie van het moeten gebruiken van een steun terwijl de persoon op de volgende mat geen problemen lijkt te hebben. Het is gemakkelijk om van een persoonlijke oefening een stille competitie te maken. Pasasana, met zijn complexiteit, biedt de mogelijkheid om deze houdingen te observeren en eraan te werken. Je kunt een hele sessie besteden aan enkelmobiliteit, stoppen bij een voorbereidende wending of wekenlang de muur gebruiken. Vooruitgang blijft vooruitgang, ook al lijkt het niet op een foto van een perfecte positie.
Je grenzen leren herkennen betekent ook begrijpen wanneer het tijd is om door te gaan en wanneer je het beste kunt stoppen. De ademhaling moet regelmatig blijven, de beweging gecontroleerd, en pijn moet een signaal zijn om te stoppen met trainen, niet iets dat u moet doorstaan om uw doel te bereiken. Pasasana kost tijd, vooral als de schouders stijf zijn of de enkels nog geen diepe hurken toelaten. De handen achter de rug kunnen voorlopig ook wachten.
