Elke herfst vindt op de barrière-eilanden nabij het dorp Point Lay, in het noordwesten van Alaska langs de Chukchi Zee, de grootste concentratie van fauna in Noord-Amerika plaats: meer dan 200.000 walrussen in de Stille Oceaan – met name vrouwtjes die tussen Rusland en Alaska migreren, terwijl de mannetjes zelfs in de winter in de Beringzee blijven – verzamelen zich op dunne stroken land.

Zoals verteld door John Wros, directeur van de non-profit milieuorganisatie The Conservation Fund in Alaska: “Het is een echte kakofonie van het leven… het is overweldigend voor de zintuigen“Wat deze dieren de afgelopen twintig jaar uit het water heeft geduwd, is de opwarming van de aarde: na de zomer trekt het zee-ijs zich vaak terug buiten het continentale plat, in wateren die te diep zijn voor walrussen om zich op de zeebodem te voeden, waardoor ze gedwongen worden de kust tussen Noord-Alaska en de Siberische kust van Rusland als rustbasis te gebruiken.

Het gevaar van overhaaste ontsnappingen en de dood van jonge exemplaren

Het samenleven in steeds beperktere kustgebieden stelt walrussen echter bloot aan een dramatisch risico: een plotseling geluid of contact met een menselijke aanwezigheid is genoeg om één individu bang te maken en een massale vlucht naar de zee te veroorzaken. Op die opgewonden momenten blijven honderden, zo niet duizenden puppy’s gevangen onder het gewicht van de volwassenen. Grote dieren hebben grote landschappen nodig om te gedijen, en de walrus uit de Stille Oceaan is daarop geen uitzondering, zoals Larry Selzer, president en CEO van The Conservation Fund, uitlegt.

De overeenkomst na 10 jaar tussen The Conservation Fund en Cully Corporation op 20.000 hectare

Om menselijke verstoring te verminderen en het kustgebied veilig te stellen, heeft het Conservation Fund een tienjarige paraatheidsovereenkomst getekend met Cully Corporation, de Alaska Native Corporation die eigenaar is van het land rond Point Lay, waarmee permanente bescherming van ongeveer 20.000 hectare wordt gegarandeerd. De inzet van de lokale gemeenschap om invasieve activiteiten te beperken wordt gecompenseerd door de financiële steun van de organisatie om de economische stabiliteit te versterken en de traditionele levensstijl van de bewoners te behouden.

Vragen over lokale monitoring en real-time adaptatie

Er blijven enkele vragen open over de concrete implementatie van bescherming op de lange termijn, zoals de rol van bewoners in het besluitvormingsproces, de bescherming van het levensonderhoud en de toegangsrechten tot het grondgebied en de aanwezigheid van duurzame steun voor lokaal toezicht en beheer. Voor John Wros vertegenwoordigt de overeenkomst echter een onmisbaar antwoord op de klimaatcrisis die al gaande is:

De schade is nu aangericht en dit is een vorm van realtime aanpassing. Dit is wat wij hebben gekozen om het voortbestaan ​​van deze dieren te garanderen.