Er bestaat een antibioticum dat met bijzondere voorzichtigheid moet worden gebruikt bij voedselproducerende dieren. Toch werden volgens een nieuw onderzoek van Animal Equality Italia sporen van deze stof aangetroffen in meer dan de helft van de paardenvleesmonsters die in Italiaanse supermarkten en slagers werden gekocht.

Laten we erover praten enrofloxacineeen diergeneesmiddel waarvan het gebruik specifieke voorzorgsmaatregelen vereist vanwege de mogelijke bijdrage ervan aan het fenomeen antibioticaresistentie.

De cijfers zijn gepubliceerd door de dierenrechtenorganisatie: van de 21 geanalyseerde monsters paardenvlees testten er 12 positief, wat overeenkomt met 57%. Een resultaat dat Animal Equality besloot te rapporteren aan het Carabinieri Health Protection Command (NAS), waarin om opheldering werd gevraagd over de gebruiksmethoden van het medicijn en over controles in de toeleveringsketen.

Wees echter voorzichtig: dit betekent niet dat 57% van al het paardenvlees dat in Italië wordt verkocht antibiotica bevat. Het onderzoek betreft een beperkt aantal steekproeven en vertegenwoordigt geen statistisch onderzoek van de gehele nationale markt. De gegevens roepen echter vragen op die antwoorden verdienen.

Wat de analyses vonden over paardenvlees

Het onderzoek, exclusief gepubliceerd door De onafhankelijkewerd uitgevoerd op monsters die in 2026 waren gekocht in zeven regio’s:

Drie monsters voor elke regio, afkomstig van verschillende verkooppunten, werden onderworpen aan laboratoriumanalyse om te zoeken naar de aanwezigheid van bepaalde farmacologische stoffen.

@Diergelijkheid

De resultaten laten een bijzondere verdeling zien: alle drie de monsters die in Veneto, Lazio, Puglia en Sicilië werden onderzocht, testten positief op enrofloxacine, terwijl die uit Lombardije, Emilia-Romagna en Campania de aanwezigheid van het antibioticum niet vertoonden.

De analyses brachten echter geen bevindingen aan het licht fenylbutazon, clenbuterol, trimethoprim En ivermectine. In één monster werd ook de aanwezigheid van metamizol, een pijnstiller, aangetroffen.

Een ander element betreft de ciprofloxacineactieve metaboliet van enrofloxacine, samen met het antibioticum gedetecteerd in de 12 positieve monsters. Een resultaat dat compatibel is met de toediening van het medicijn aan dieren vóór het slachten, volgens de interpretatie van de organisatie.

Maar het kennen van de aanwezigheid van een residu is op zichzelf niet voldoende om te reconstrueren wanneer het geneesmiddel werd toegediend, of de wachttijden in acht werden genomen en of er onregelmatigheden waren in de veterinaire voorschriften. Om dit vast te stellen zijn verdere controles van de gezondheidsdocumentatie en de traceerbaarheid van de dieren nodig.

Wat is enrofloxacine en waarom is het een probleem?

Het is een diergeneeskundig antibioticum dat wordt gebruikt om bepaalde bacteriële infecties te behandelen. Het behoort tot de fluorochinolonfamilie, een bijzonder belangrijke klasse, ook in de menselijke geneeskunde.

Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) plaatst fluorochinolonen via zijn classificatie van veterinaire antibiotica in categorie B, de zogenaamde Beperkend.w.z. “beperkt zijn”.

Dit betekent dat het gebruik ervan bij dieren zorgvuldig moet worden geëvalueerd, waarbij waar mogelijk de voorkeur moet worden gegeven aan antibiotica die tot de minder kritische categorieën behoren.

antibiotica voor paardenvlees

@Diergelijkheid

Voor paarden die bedoeld zijn voor de voedselproductie zijn er in Italië geen diergeneesmiddelen op basis van enrofloxacine die specifiek voor deze soort zijn goedgekeurd. De dierenarts kan het in bepaalde omstandigheden gebruiken via het afwijkende receptsysteem, voorzien door de Europese wetgeving, met inachtneming van specifieke verplichtingen.

Het punt dat door Animal Equality naar voren wordt gebracht is daarom de frequentie waarmee het medicijn werd aangetroffen in de geanalyseerde monsters: als een medicijn alleen in bepaalde omstandigheden mag worden gebruikt, hoe kan de aanwezigheid ervan dan in 12 van de 21 monsters worden verklaard?

Dit is de vraag die de organisatie aan de gezondheidsautoriteiten heeft gesteld.

Is vlees gevaarlijk?

Volgens de resultaten van Animal Equality zijn de antibioticaconcentraties die in de monsters worden aangetroffen lager dan de maximale residulimiet die is vastgelegd in de Europese wetgeving. De maximale residulimiet, of MRL, geeft de wettelijk toegestane maximale concentratie aan van een farmacologisch actieve stof in voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong, vastgesteld op basis van wetenschappelijke beoordelingen met betrekking tot de consumentenveiligheid.

Een voedingsmiddel dat deze waarden respecteert, wordt niet automatisch als onregelmatig beschouwd vanwege de aanwezigheid van medicijnresten. Dit betekent ook dat uit de gepubliceerde analyses niet blijkt dat de consumptie van die monsters een direct gevaar voor de gezondheid oplevert.

Animal Equality vestigt echter de aandacht op een ander probleem: antibioticaresistentie. het overmatig of oneigenlijk gebruik van antibiotica, ook bij vee, bevordert de selectie van resistente bacteriën, waardoor het moeilijker wordt om bepaalde infecties bij mensen en dieren te behandelen.

Volgens Ilaria Ferri, technisch-wetenschappelijk adviseur betrokken bij het onderzoek, is de herhaaldelijke aanwezigheid van residuen van een antibioticum waarvan het gebruik beperkt moet worden een signaal om verder onderzoek te doen. De adviseur wijst op het risico dat blootstelling aan lage concentraties antibiotica kan bijdragen aan de selectie van resistente bacteriën.

In ieder geval moet worden opgemerkt dat de ontdekking van residuen onder de wettelijke limieten op zichzelf niet aantoont dat degenen die dat vlees consumeren antibioticaresistentie ontwikkelen. Om het daadwerkelijke risico te beoordelen zijn gegevens over concentraties, blootstelling via de voeding en microbiologische effecten nodig. De vraag maakt echter deel uit van het principe OneHealthvolgens welke de gezondheid van mens, dier en ecosysteem nauw met elkaar verbonden zijn.

Tenslotte zijn het niet alleen de antibioticaresiduen die zorgen baren, maar ook de traceerbaarheid van paardenvlees. De afgelopen dagen heeft de NAS van Ragusa een vermeend systeem van clandestiene slachting van paarden die niet voor menselijke consumptie bedoeld zijn ontmanteld (zeven mensen waren bij het onderzoek betrokken, waaronder een dierenarts van de ASP van Syracuse die onder huisarrest belandde). Afgelopen september bracht een door Europol gesteunde internationale operatie echter een vermeend paardenhandelnetwerk tussen België, Frankrijk, Ierland en Nederland aan het licht, met vervalste documenten en gemanipuleerde microchips om de identiteit van de dieren te verbergen en ze illegaal in de voedselvoorzieningsketen binnen te brengen.

Gebeurtenissen die los staan ​​van het onderzoek naar antibiotica, maar die de kritische vraagstukken van de sector weer onder de aandacht brengen.

Voor de gelijkheid van dieren versterkt dit alles de noodzaak om het slachten van paardachtigen definitief te verbieden en ze als gezelschapsdieren te erkennen. Een verzoek dat samen met de Islander Foundation wordt ondersteund via een volksinitiatiefwetsvoorstel.

HIER vindt u het volledige onderzoek.