Vijftig hielverhogingen per sessie, twee keer per dag, vijf dagen per week. Tien weken lang. Het is de training gevolgd door een groep oudere Japanners die aan het einde van het experiment hun loopsnelheid meer hadden verbeterd dan degenen die hun routine hadden voortgezet. Het verschil tussen de verbeteringen van de twee groepen was 0,17 meter per seconde. Een interessant resultaat, aangezien de oefening hoofdzakelijk bestond uit het op de tenen staan. Met nog één detail: een apparaat dat speciaal voor de studio is gebouwd.
Het onderzoek, gepubliceerd op Wetenschappelijke rapportenwerd uitgevoerd door Osaka Metropolitan University, in samenwerking met het Japanse bedrijf Mizuno. Het doel was om te begrijpen of het gelijktijdig trainen van kuitkracht en bewegingssnelheid van de enkel ouderen kan helpen sneller te lopen.
Tien weken op je tenen: hoe de training werkt
Bij de onderzoekers waren 40 mensen van minimaal 65 jaar betrokken, die in twee groepen van twintig werden verdeeld. De eerste zou een begeleid trainingsprogramma volgen, de tweede zou zijn dagelijkse bezigheden voortzetten. Er waren twee oefeningen. De eerste omvatte 20 hielbewegingen uitgevoerd op hoge snelheid, de tweede 30 herhalingen met bijzondere aandacht voor de afdalingsfase.
Dit laatste wordt de excentrische fase genoemd, een technische term om te beschrijven wat er gebeurt als de spier werkt terwijl deze langer wordt. In het geval van de kuiten betekent dit dat je de beweging moet beheersen terwijl de hielen terugkeren naar de grond, in plaats van ze terug op de voeten te laten vallen. Met het experimentele apparaat konden beide trainingsmodi worden gecombineerd, waarbij werd gewerkt aan de kracht die nodig was om het lichaam te ondersteunen en te duwen en aan de snelheid waarmee de enkel kan bewegen.
Een nogal veeleisend programma, althans op papier. Toch haalden er van de 19 deelnemers die daadwerkelijk begonnen met trainen, 18 het einde van de tien weken. Iedereen die het programma voltooide, deed de voorgeschreven hoeveelheid beweging.
De resultaten lieten verbeteringen op drie fronten zien. Vergeleken met de controlegroep hadden degenen die trainden een grotere toename in kuitspierkracht bereikt, gelijk aan 7,5 kilogram kracht, en in de snelheid van de enkelbeweging, toegenomen met 104,9 graden per seconde.
De loopsnelheid verbeterde ook het meest, met een verschil van 0,17 meter per seconde tussen de gemeten veranderingen in de twee groepen. Uiteraard vertegenwoordigt deze waarde het resultaat van de algehele vergelijking, dus het betekent niet dat elke deelnemer precies 0,17 meter per seconde sneller liep.
@AI gegenereerd
Om goed te kunnen lopen is kuitkracht alleen niet voldoende
Als we lopen, werken onze kuiten met vrijwel elke stap. Ze behoren tot de spieren waarmee we de hiel kunnen optillen en de voet tegen de grond kunnen duwen om vooruit te komen. Een mechanisme dat zo gewoon is dat we er nauwelijks aandacht aan besteden, tenminste totdat het vermoeiender begint te worden.
Sterker nog, met het ouder worden neemt het vermogen om kracht te produceren vaak af. Maar Japanse onderzoekers richtten hun aandacht ook op een ander kenmerk: de snelheid waarmee we de enkel kunnen bewegen. Al in een eerdere studie uit 2023 had dezelfde onderzoeksgroep 550 volwassenen tussen 18 en 91 jaar oud onderzocht, waarbij werd vastgesteld dat de snelheid van plantairflexie, dat wil zeggen de beweging waarmee we de teen naar beneden duwen, bij ouderen ongeveer 26% lager was dan bij jongeren.
Het onderzoek benadrukte ook dat spierkracht en snelheid twee verschillende capaciteiten zijn. Het hebben van voldoende sterke spieren garandeert dus niet noodzakelijkerwijs dat u ze met dezelfde snelheid kunt bewegen. Uit deze observatie kwam het idee voort om twee soorten training te combineren, in plaats van zich uitsluitend op kracht te concentreren. Het resultaat na tien weken suggereert dat deze combinatie nuttig kan zijn voor het verbeteren van de kuitfunctie en daarmee de loopsnelheid.
Een veelbelovende oefening, waarbij nog enige verificatie moet plaatsvinden
Bij het onderzoek was een beperkt aantal deelnemers betrokken en de indeling in groepen vond niet willekeurig plaats. Bovendien waren de vrijwilligers, zoals ook aangegeven in het proefprotocol, mensen die al zonder hulp konden lopen. De resultaten hebben daarom betrekking op deze specifieke populatie en kunnen niet automatisch worden uitgebreid tot mensen met aanzienlijke motorische problemen.
Er is ook een verschil waarmee rekening moet worden gehouden tussen het experimentele apparaat en gewone teenoefeningen. De controlegroep volgde feitelijk geen alternatief trainingsprogramma en om deze reden weten we niet of dezelfde voordelen zouden kunnen worden behaald zonder de apparatuur die door de onderzoekers werd gebruikt. Het apparaat valt onder een patent dat wordt gedeeld tussen de universiteit en Mizuno, een bedrijf dat de studie financierde en vier van de auteurs in dienst heeft. Een samenwerking verklaard in de wetenschappelijke publicatie.
Ondanks deze beperkingen bieden de resultaten een interessante indicatie: het samen trainen van kuitkracht en snelheid zou kunnen bijdragen aan het verbeteren van het loopvermogen tijdens het ouder worden. Tien weken training waren voldoende om meetbare verbetering waar te nemen. Nu zullen we moeten begrijpen hoe lang het duurt en of hetzelfde programma zelfs zonder het experimentele apparaat kan werken. Voorlopig hebben de kalveren hun steentje bijgedragen.
