Een bijna tien jaar durende strijd, vol pijn en onrecht, eindigde met een historische overwinning. In Rome heeft het Hof van Beroep een nieuw hoofdstuk geschreven in de strijd voor de rechten van asbestslachtoffers, waarbij eindelijk de professionele oorsprong wordt erkend van de ziekte die een einde maakte aan het leven van een voormalige Cotral-monteur. Een vonnis dat voorbestemd is om jurisprudentie te worden, die de aandacht opnieuw vestigt op de risico’s die nog steeds te vaak worden onderschat in verband met blootstelling aan dodelijke vezels op de werkplek.

Het verhaal van een voormalige Cotral-monteur

De epiloog van dit verhaal begint in 2016, toen een 71-jarige man, woonachtig in Soriano nel Cimino (Viterbo), overleed aan een neuro-endocrien longcarcinoom. Voor zijn tachtigjarige vrouw was het het begin van een nieuwe, pijnlijke strijd. De echtgenoot had 24 jaar van zijn leven, van 1976 tot 2000, gewijd aan het onderhoud van Cotral-voertuigen, met name op de lijn Rome-Viterbo. Een baan die hem destijds dagelijks blootstelde aan een onzichtbare vijand: asbest.

Remmen, afdichtingen, mechanische onderdelen: in al deze onderdelen was asbest een veel voorkomend onderdeel. Elke dag kwamen de vezels in de werkplaatsen vrij in de lucht, ingeademd en verzamelden zich in het lichaam, zonder dat de arbeiders zich hiervan bewust waren of voldoende beschermd waren. Een langdurige en stille blootstelling die jaren later zijn tragische tol eiste.

Tussen obstakels en doorzettingsvermogen: de juridische strijd

Ervan overtuigd dat het overlijden van haar echtgenoot onlosmakelijk met zijn werk verbonden was, had de weduwe het INAIL verzocht om erkenning van de beroepsziekte. Een verzoek dat aanvankelijk werd afgewezen, en helaas ook werd bevestigd door een ongunstige uitspraak van de Rechtbank van Viterbo. Het leek het einde, maar de vastberadenheid van de vrouw wankelde niet.

Dit is waar het Nationaal Asbestobservatorium (ONA) in het spel komt, met zijn president en advocaat Ezio Bonanni, die heeft besloten de weduwe te steunen in deze lange en moeilijke reis. De zaak werd in beroep gegaan bij het Hof van Beroep van Rome, in een laatste wanhopige poging om gerechtigheid te verkrijgen.

Het beslissende keerpunt: de uitspraak van het Hof

En gerechtigheid is gearriveerd. Op 22 oktober 2026 vernietigde het Hof van Beroep van Rome, met een inmiddels definitieve uitspraak, de eerdere uitspraken volledig. De jury erkende het oorzakelijk verband tussen de blootstelling aan asbest in de Cotral-werkplaatsen en de ziekte die de dood van de werknemer veroorzaakte. Cruciaal was een technisch adviesbureau dat de blootstelling identificeerde die verantwoordelijk was voor de pathologie tijdens de dienstperiode bij Cotral.

Een fundamenteel principe, herhaald door het Hof, versterkt de positie van alle asbestslachtoffers en hun familieleden: zodra de professionele blootstelling en de herleidbaarheid van de ziekte naar deze blootstelling volgens de huidige wetgeving zijn vastgesteld, is het niet aan de familieleden om aan te tonen dat de tumor andere oorzaken had. In deze gevallen is INAIL verantwoordelijk voor het leveren van eventueel bewijs van het tegendeel. Een omgekeerde bewijslast die de last verlicht op de schouders van degenen die al onmetelijk hebben geleden.

Erkenning en compensatie: een signaal voor veiligheid

Voor de weduwe betekent deze zin niet alleen morele rechtvaardigheid, maar ook concrete economische erkenning. Zij kreeg recht op een overlevingspensioen en andere door de wet voorziene uitkeringen, voor een door de ONA geschat totaalbedrag van ongeveer 200.000 euro.

Advocaat Ezio Bonanni onderstreepte het belang van deze overwinning: «Dit verhaal vertelt over de vastberadenheid van een vrouw die niet accepteerde dat de dood van haar man zonder erkenning zou blijven. Een vrouw die, nadat ze een leven met haar partner had gedeeld, ervoor koos om zijn nagedachtenis en rechten te verdedigen, terwijl ze een lange en complexe juridische procedure tegemoet ging.” Een boodschap die verder gaat dan een enkel geval en de aandacht vestigt op de risico’s die werknemers vandaag de dag nog steeds bedreigen, met name degenen in de auto- en spoorwegonderhoud, die vaak worden blootgesteld aan materialen die asbest bevatten.

ONA’s inzet is de weg naar een asbestvrije toekomst

Het Nationale Asbestobservatorium (ONA) zet zijn onvermoeibare activiteit van hulp en bescherming voor asbestslachtoffers en hun families voort. Het doel is duidelijk: gerechtigheid, preventie en een toekomst vrij van deze dodelijke vezel garanderen. Verhalen als die van deze weduwe herinneren ons eraan hoe cruciaal het is om onze waakzaamheid niet te laten verslappen en te blijven vechten voor de veiligheid op de werkplek en de bestrijding van de asbest die nog steeds in ons land aanwezig is.

Deze uitspraak is niet alleen de overwinning van een moedige vrouw, maar een baken van hoop voor alle families die dierbaren hebben verloren door asbest. Het is een krachtige waarschuwing dat preventie een absolute prioriteit wordt en dat degenen die aan dit gevaarlijke materiaal zijn blootgesteld altijd de juiste compensatie en erkenning kunnen vinden. Het recht kan, ook al duurt het vaak lang, toch zegevieren.

Voor iedereen die informatie of ondersteuning nodig heeft, biedt de ONA het gratis nummer 800 034 294 en de website www.associazioneamianto.it.