Waar er ooit perfect geschoren fairways, bunkers en greens waren (de golfliefhebbers weten wat ze zijn), zijn er tegenwoordig wetlands, rietvelden, weilanden vol bloemen en kuststruiken. We bevinden ons aan de prachtige kust van Lincolnshire, Engeland, en hier is een voormalige golfbaan omgetoverd tot een nieuw natuurgebied van 30 hectare, ter grootte van ongeveer 42 voetbalvelden.
Wordt gebeld Sandilands natuurreservaat en werd de afgelopen dagen officieel ingehuldigd na zes jaar planning, overleg en renaturalisatiewerkzaamheden. Een project, gepromoot door de National Trust, dat tot doel heeft eindelijk de ruimte voor biodiversiteit te herstellen langs een van de belangrijkste migratiecorridors in Europa.
Om het nieuwe landschap vorm te geven werd bijna 52 duizend kubieke meter aarde verplaatst, een hoeveelheid die de National Trust vergelijkt met de hoeveelheid van 21 Olympische zwembaden. Het doel was om een patroon van verschillende omgevingen na te bootsen: open water, wetlands, weilanden, rietvelden en kustvegetatie. Een fundamentele variëteit voor het bieden van voedsel-, rust- en broedplaatsen voor vogels, insecten, amfibieën en andere dieren.
Daarbij komen nog ruim 35 duizend inheemse struiken, waaronder duindoorn, brem, geitenwilg en sleedoorn. “Groen hooi” uit een nabijgelegen Lincolnshire Wildlife Trust-reservaat werd ook gebruikt om de soortenrijke weiden weer op te bouwen, met zaden van planten als wilde wortel, duizendblad, ratelslang en rode klaver.
Bekijk dit bericht op Instagram
Een strategisch gebied langs de trekvogelroute
Sandilands ligt binnen de Kustlandpark van Lincolnshire en maakt deel uit van de belangrijke East Coast Flyway, een van de belangrijkste trekroutes van Europa. Elk jaar reizen duizenden vogels langs de oostkust van Groot-Brittannië tussen de Arctische en Noord-Europese broedgebieden en overwinteringsgebieden verder naar het zuiden.
Het nieuwe habitatmozaïek zal soorten als kieviten, watersnippen, sterns en meeuwen bevoordelen en een waardevolle tussenstop bieden voor migranten zoals grutto’s, gevlekte tureluurs en lepelaars. Bovendien zijn volgens gegevens van de National Trust sommige soorten het gebied al gaan gebruiken: in 2026 nestelden kluten en scholeksters zich met succes, terwijl er voor het tweede jaar kleine plevierkuikens werden waargenomen.
Bovendien ligt het nieuwe reservaat niet geïsoleerd, maar wordt het onderdeel van het grotere Lincolnshire Coastal Country Park, een systeem van ongeveer 3.500 hectare dat stranden, duinen, natte weilanden, kwelders, kustlagunes en rietvelden omvat.
Sandilands voegt daarom een nieuw stuk toe aan een netwerk van habitats dat al wordt beheerd door verschillende natuurbeschermingsorganisaties, waaronder Natural England, Lincolnshire Wildlife Trust en de RSPB. Samen vormen deze gebieden een reeks “stapsteen“ecologisch” langs de kust: plaatsen waar dieren kunnen stoppen, zich kunnen voeden en zich kunnen voortplanten terwijl ze zich verplaatsen. De locatie is des te belangrijker in een context waarin het verlies en de fragmentatie van habitats, samen met de klimaatcrisis, het voor veel soorten steeds moeilijker maken om hun migratiecycli te voltooien.
Voor de komende tien jaar is het gestelde doel om de habitats verder te laten rijpen, de fauna te monitoren en het beheer van het gebied aan te passen. De National Trust wijst erop dat droogte en recordtemperaturen sommige fasen van het project al hebben bemoeilijkt en dat de werkzaamheden verschillende keren zijn opgeschort om te voorkomen dat de broed- en trekperioden van vogels worden verstoord.
Ja, want het herstellen van een ecosysteem betekent niet simpelweg het planten van bomen of het graven van een vijver, maar het betekent het teruggeven van ruimte aan natuurlijke processen en het geduld hebben om te wachten. Waar het landschap tot een paar jaar geleden vooral was ontworpen voor het rollen van een golfbal, kan tegenwoordig een spatel na duizenden kilometers reizen stoppen. Is het niet prachtig?
