Op Sardinië is de plasticinzameling in veel gemeenten opgeschort of vertraagd. De reden? De selectie- en opslagsystemen zijn inmiddels verzadigd en kunnen niet meer al het geleverde materiaal ontvangen. Een probleem dat niet voortkomt uit de gescheiden afvalinzameling, die in veel delen van het eiland zeer hoge percentages bereikt, maar uit de volgende fase: het plastic wordt ingezameld, geselecteerd en geperst, maar blijft vervolgens stil liggen omdat de recyclingketen moeite heeft om het op te nemen.

Door de toename van de afvalproductie tijdens het zomerseizoen raakten de beschikbare ruimtes snel vol en waren sommige gemeentebesturen gedwongen de inzameling te beperken, waardoor deze alleen in de meest urgente gevallen gegarandeerd konden worden, zoals ziekenhuizen, commerciële activiteiten of toeristische gebieden.

Zo veranderde een industriële en logistieke crisis in een tijdsbestek van een paar dagen in een meer dan concreet probleem voor burgemeesters en burgers. En zo blijven er midden augustus bakken en tassen op de binnenplaatsen staan, raken de verzamelcentra verzadigd en moeten de burgemeesters een noodsituatie onder controle krijgen. Van Posada tot Lanusei, via vele andere gemeenten op het eiland, is het probleem nu hetzelfde: de fabrieken kunnen niet langer al het ingezamelde plastic opvangen, de opslagruimtes zijn aan hun limiet en de inzamelingen worden vertraagd of opgeschort.

Op dit moment betreft de stop de gemeenten:

Posada, Siniscola, Lanusei, Sarroch, Sinnai, Silius, Sant’Andrea Frius, Villasalto, San Nicolò Gerrei, Armungia, Gairo, Santu Lussurgiu, San Gavino Monreale, Milis, Pabillonis, Samassi, Sardara, Serramanna, Serrenti, Villaspeciosa, Ussana en Girasole.

Waar komt deze crisis vandaan?

De plasticcrisis op Sardinië is niet ontstaan ​​omdat deze weinig verschilt. Integendeel. Het plastic wordt verzameld, geselecteerd en gecomprimeerd, terwijl het blokkeren daarna plaatsvindt, wanneer het naar de terugwinningsinstallaties moet worden overgebracht en opnieuw in de productiecyclus moet worden geïntroduceerd.

Dit is waar de keten vastloopt: als het gerecyclede materiaal niet genoeg afzetmogelijkheden vindt, gaan de planten langzamer draaien, en als de planten langzamer gaan lopen de opslagcentra vol. Wanneer de werven vol zijn, worden de leveringen opgeschort. En uiteindelijk keert het probleem precies terug waar het begon: in de gemeenten en bij de burgers thuis.

Achter het blok schuilt ook en vooral een vraag van de markt: de secundaire grondstof die wordt verkregen uit recycling moet concurreren met virgin plastic, wat in bepaalde fases zelfs economisch handiger blijkt te zijn. Daarbij komt nog de concurrentie van materialen die in het buitenland tegen lagere prijzen worden geproduceerd of verwerkt.

Het resultaat is even simpel als absurd: recycling is niet voldoende als niemand genoeg gerecycled materiaal koopt. De cruciale kwestie is vooral Europees en nationaal: gerecycled plastic heeft in de praktijk moeite om winstgevende afzetmogelijkheden te vinden, ook omdat het moet concurreren met nieuw plastic en gerecycled materiaal dat tegen lagere prijzen wordt geïmporteerd. De Europese Commissie heeft in 2026 zelf monitoringmaatregelen op de import gelanceerd vanwege de crisis in de Europese recyclingsector

En als de vraag afneemt, komt het systeem tot stilstand. Sardinië is dus nog kwetsbaarder omdat het insulaire karakter het ingewikkelder en duurder maakt om snel alternatieve afzetmogelijkheden op het schiereiland te vinden.

Wanneer een installatie stopt of een overdracht vertraagt, is de veiligheidsmarge veel kleiner.

Om de noodsituatie het hoofd te bieden, werkt de regio aan nieuwe opslaggebieden, waaronder ruimtes in het industriegebied van Macchiareddu en in het Cipnes Gallura-gebied. Maar het blijft een tijdelijke oplossing, want je kunt plastic van de ene plek naar de andere verplaatsen, je kunt nieuwe loodsen en nieuwe plekken vinden, maar vroeg of laat zal dat materiaal alsnog moeten worden teruggewonnen, gerecycled of ergens anders heen gestuurd.

De zaak bereikt het Parlement

De crisis op Sardinië heeft ook de Kamer bereikt. PD-afgevaardigden Silvio Lai en Marco Simiani stelden een vraag aan de minister van Milieu waarin ze de regering vroegen om opheldering te geven over de hoeveelheid materiaal die momenteel vastzit in de selectie- en opslagcentra en welke interventies zij van plan is te implementeren om verdere blokkades te voorkomen.

Als de markt nieuw plastic blijft belonen boven gerecycled plastic, blijft het systeem kwetsbaar en deze crisis op Sardinië laat heel duidelijk zien dat inzameling slechts de eerste schakel in de keten is. We hebben fabrieken nodig die de materialen kunnen verwerken, markten die deze kunnen absorberen, voldoende infrastructuur en planning die niet bij de eerste verzadiging in een crisis terechtkomt.