Vozinha’s wonder op het WK, de 40-jarige heldendoelman uit Kaapverdië die Spanje tegenhield: ‘Ik huilde om mijn grootouders en mijn moeder’

Er zijn voetbalavonden waarop het verlichte scorebord niet langer een simpel stukje plastic is, maar verandert in de spiegel van een heel leven. Het historische 0-0 gelijkspel tussen Spanje en de kleine Afrikaanse archipel Kaapverdië, in de debuutwedstrijd van het wereldkampioenschap, bracht de monumentale figuur van een veertigjarige doelman naar de geschiedenis van de competitie.

Met zeven beslissende interventies in de loop van honderd minuten spelen bezegelde de doelman van Blue Sharks, bijgenaamd Vozinha, het doelpunt tegen de regerend Europees kampioen en werd daarmee de oudste speler die de nul hield tijdens zijn WK-debuut. Toch vond het meest overweldigende moment van de avond plaats in de gemengde zone na de wedstrijd, voor de microfoons van de internationale pers.

Het huilende leven en het gewicht van familieopofferingen

Nadat hij de handschoenen van zijn held had uitgetrokken, liet de deskundige atleet zich meeslepen in een diepe emotie die de meest intieme en pijnlijke kant van zijn sportieve succes onthulde. Toen hem werd gevraagd naar zijn onmiddellijke gevoelens, gaf de man een rauwe bekentenis af, die verband hield met de economische en bureaucratische barrières die op veel gezinnen in de archipel drukken. In het bijzijn van journalisten verklaarde hij:

Ik huilde omdat ik bij mijn grootouders ben opgegroeid en zij hier niet konden zijn. Ze zijn dood. Mijn moeder kon ook niet komen vanwege een visumprobleem en het geld dat we zouden moeten uitgeven. We konden niet alles op tijd organiseren.

Woorden die helaas benadrukken hoe, ondanks de enorme media-aandacht voor het evenement, de afstand en de buitensporige kosten van een reis onoverkomelijke obstakels kunnen worden voor de dierbaren.

De oorsprong van de naam is een carrière die in het buitenland is opgebouwd

In de burgerlijke stand staat de doelman geregistreerd als Josimar José Évora Dias, een naam die zijn vader, een voetbalfanaat, koos, geïnspireerd door de vleugelverdediger die twee doelpunten maakte voor Brazilië op het WK van 1986, nadat de lokale autoriteiten hem hadden verboden hem Valdano te noemen, naar het Argentijnse idool van Real Madrid.

Maar de bijnaam die op het shirt staat, Vozinha, komt volledig voort uit zijn jeugd in São Vicente. De voetballer legde het ontstaan ​​van die term uit door te zeggen:

Het komt door mijn grootouders. Ik heb nooit bij mijn ouders gewoond. Toen ik werd geboren, zat mijn vader in het leger. En mijn moeder moest altijd werken om in haar levensonderhoud te voorzien. Ik ben dus altijd opgegroeid bij mijn grootouders.

Die bijnaam, aanvankelijk onwelkom, werd zijn handelsmerk in Angola, bij Progresso, toen hij weigerde Josimar II genoemd te worden vanwege de aanwezigheid van een naamgenoot in de ploeg:

Niemand in Kaapverdië kende mij bij mijn officiële naam. Toen ik in Angola aankwam, was er nog een doelman genaamd Josimar en ik zei dat ik Josimar II niet op mijn shirt zou zetten als iedereen in Kaapverdië mij kende als Vozinha, dat zou ik zijn.

De hausse op sociale media in een paar uur tijd

De aanvoerder is momenteel geregistreerd in de Portugese tweede divisie en heeft ruim tachtig optredens en vier deelnames aan de Africa Cup of Nations. Zijn saves veroorzaakten een echte online aardbeving, waardoor zijn Instagram-profiel in slechts een paar uur tijd van 50.000 naar 1,9 miljoen volgers steeg.

De sportieve gelijkenis van deze atleet, die door de velden van Angola, Moldavië met Zimbru Chisinau, Cyprus met AEL Limassol, Slowakije met Trencin en Portugal met Gil Vicente en Chaves trok, heeft zijn definitieve wijding gevonden. Zijn reddingen zullen in de annalen gegrift blijven, maar het waren zijn oprechte tranen die tot nu toe de meest authentieke en betekenisvolle pagina van deze WK’s vormden.

Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in: