De Europese bever is teruggekeerd om de oevers van de rivier de Ticino te bevolken, wat een gebeurtenis markeert die door de lokale autoriteiten als van groot ecologisch belang wordt beschouwd. Na de eerste waarneming in december 2024 in Castelletto di Cuggiono, in de omgeving van Milaan, hebben nieuwe sporen en rapporten een steeds stabielere aanwezigheid langs de waterweg bevestigd.
Het fenomeen officieel maken zijn de vier parken van het UNESCO MAB-gebied “Ticino, Val Grande, Verbano”, die een gezamenlijke overeenkomst zijn begonnen voor de wetenschappelijke monitoring van de soort. Het duidelijkste bewijs van de aanwezigheid van het knaagdier zijn de typische knaagsporen op de stammen, onmiskenbare tekenen van zijn passage en zijn bouwactiviteit.
De natuuringenieur en de rol in rivierecosystemen
De bever, door deskundigen gedefinieerd als een echte ‘natuuringenieur’, staat bekend om zijn vermogen om het riviermilieu te wijzigen door middel van dammen en natuurlijke structuren. Deze interventies kunnen bijdragen aan het verminderen van het overstromingsrisico en het verbeteren van habitats, waardoor wetlands rijker aan biodiversiteit ontstaan.
Volgens waarnemingen verzameld in Europa, waar de soort al op een stabiele basis aanwezig is, kan zijn activiteit ook de herontwikkeling van rivierecosystemen bevorderen. Het door de autoriteiten aangegeven doel is echter duidelijk: het garanderen van een evenwichtige co-existentie tussen wilde dieren en menselijke activiteiten, zonder conflicten met de landbouw en de infrastructuur.
Het Parkenplan: studie, controle en burgerrapportages
Om de aanwezigheid van de bever beter te beheren, zijn de Ticino-parken een gezamenlijk studie- en monitoringprogramma gestart. Parkwachters en vrijwilligers zijn al actief in het gebied om bewegingen, holen en tekenen van activiteit in kaart te brengen, met als doel de werkelijke impact van de soort op het ecosysteem te begrijpen.
De bijdrage van burgers zal ook van fundamenteel belang zijn, in een echte burgerwetenschappelijke ‘missie’. Kanovaarders, vissers en wandelaars worden uitgenodigd om eventuele waarnemingen of sporen aan de bevoegde instanties te melden en zo een actief onderdeel te worden van de milieumonitoring.
Hoe de bever te herkennen en de soort te onderscheiden
Milieuautoriteiten wijzen erop dat de bever niet moet worden verward met de nutria, die vaak in dezelfde gebieden voorkomt. De bever is in feite groter en herkenbaar aan zijn platte en geschubde staart, evenals aan zijn karakteristieke oranje tanden, dankzij de hoge aanwezigheid van ijzer waardoor hij bijzonder goed bestand is tegen het knagen aan hout. De bever is een volledig herbivoor en voedt zich met oevervegetatie en bomen, waardoor hij indirect bijdraagt aan de transformatie van het rivierlandschap. Een terugkeer die hoop geeft dat de natuur langzaam weer ruimte krijgt langs de Ticino.
Bekijk dit bericht op Instagram
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
