Het aantal gevallen neemt toe, de grensoverschrijdende verspreiding neemt toe en er zijn grote onzekerheden over de omvang van de epidemie: allemaal redenen die de Ebola-epidemie in Congo en Oeganda volgens de WHO tot een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang hebben gemaakt.
Het besluit, dat op zondag 17 mei werd aangekondigd door directeur-generaal Tedros Ghebreyesus van de WHO, volgt op meldingen van zowel bevestigde als vermoedelijke infecties die verband houden met de Bundibugyo-stam van het virus. Vanaf 16 mei hadden de gezondheidsautoriteiten acht door laboratoriumonderzoek bevestigde gevallen, 246 vermoedelijke gevallen en 80 vermoedelijke sterfgevallen geregistreerd in de provincie Ituri in het oosten van de DRC.
Hoewel de situatie ernstig is, voldoet deze momenteel niet aan de criteria voor een pandemische noodsituatie onder de WHO International Health Regulations – zo staat in de WHO-nota.
Wat we weten over de Ebola-epidemie
De bevestigde gevallen betreffen vooral de Democratische Republiek Congo (DRC), maar het virus is al aangekomen in de hoofdstad Kinshasa en over de grens, in Oeganda, waar twee besmette mensen uit de DRC op de intensive care zijn opgenomen.
Volgens de WHO zou het werkelijke aantal besmettingen veel hoger kunnen zijn dan het officieel geregistreerde aantal. Er zijn een aantal zaken die zorgwekkend zijn:
Een ander alarmerend feit betreft gezondheidswerkers: minstens vier werknemers zijn overleden nadat ze de infectie hadden opgelopen, een teken dat preventieprotocollen in ziekenhuizen mogelijk niet voldoende zijn.
De WHO vreest dat het virus zich verder naar de buurlanden zou kunnen verspreiden als gevolg van:
Desondanks beveelt het VN-agentschap momenteel geen beperkingen aan op internationale reizen of handel.
De aangegeven strategie is: het versterken van de gezondheidsmonitoring, het verbeteren van de publieke informatie en het vergroten van de lokale responscapaciteit. Maar het aspect waar deskundigen zich de meeste zorgen over maken, blijft en dat betreft de Bundibugyo-stam van het Ebola-virus. Quest beschikt, in tegenstelling tot het Zaïre-ebolavirus – waarvoor de afgelopen jaren effectieve vaccins zijn ontwikkeld – nog niet over goedgekeurde vaccins of erkende specifieke therapieën.
Na overleg met de #DRC En #Oeganda waar de #ebola bekend is dat een door het Bundibugyo-virus veroorzaakte ziekte momenteel voorkomt, stel ik vast dat de epidemie een noodsituatie op het gebied van de volksgezondheid van internationaal belang (PHEIC) vormt, zoals gedefinieerd in de bepalingen van de IHR.
Mijn volledige… pic.twitter.com/zhYVEyxSI8
— Tedros Adhanom Ghebreyesus (@DrTedros) 17 mei 2026
Om deze reden heeft de WHO gevraagd om het wetenschappelijk onderzoek en de klinische proeven te versnellen, terwijl de komende dagen een Internationaal Noodcomité zal worden bijeengeroepen om verdere inperkingsmaatregelen te evalueren.
Wat is het Ebola Bundibugyo-virus
De Bundibugyo-ebolavirus is een van de tot nu toe geïdentificeerde Ebola-virussoorten. Het werd voor het eerst ontdekt in 2007 in Oeganda, in het Bundibugyo-district waaraan het zijn naam ontleent. Net als andere stammen van Ebola kan het ernstige hemorragische koorts veroorzaken, met symptomen zoals:
Overdracht vindt plaats door direct contact met lichaamsvloeistoffen van geïnfecteerde mensen of dieren.
Internationale gezondheidsautoriteiten proberen momenteel te begrijpen of de huidige uitbraak andere kenmerken heeft dan eerdere epidemieën.
