Ongeacht onze leeftijd kan dansen uitstekende effecten hebben op ons fysieke en mentale welzijn: het helpt ons een goede spiertonus te behouden, de flexibiliteit en ook een goed humeur te verbeteren, dankzij de afgifte van endorfines die het stress- en angstniveau verlagen. Dansen is goed voor iedereen, maar er zijn mensen die een natuurlijke neiging lijken te hebben tot deze activiteit en deze moeiteloos beoefenen – terwijl anderen het bijzonder moeilijk vinden.
De natuurlijke neiging van de mens om te dansen begint wanneer het kind nog maar een paar maanden oud is en muziek begint te herkennen en er in het ritme mee beweegt (het moet echter gezegd worden dat wij niet de enige soort zijn die in staat is om op de maat te ‘dansen’ op muziek: van andere dieren, zoals olifanten en papegaaien, is ook aangetoond dat ze met ritmische bewegingen reageren op muzikale stimuli). Het gevoel voor ritme is daarom aangeboren en aanwezig in ons allemaal – wat maakt dan het verschil tussen een goede danser en een onhandig en niet erg gracieus persoon?
In de eerste plaats zijn er zeer specifieke fysieke kenmerken die een danser kenmerken: degenen die goed kunnen dansen, hebben doorgaans kleinere voeten dan normaal (tot twee maten kleiner dan het gemiddelde), maar zijn ook langer (zelfs maar een paar centimeter vergeleken met het gemiddelde). Er zijn ook andere genetische factoren die iemand in staat stellen om te dansen, zoals het vermogen om sociale communicatie te bevorderen. Maar deze elementen alleen zijn niet genoeg om een goede danser te creëren: dans vereist de integratie van muziek, beweging, perceptie van ruimte – allemaal activiteiten die door onze hersenen worden gecontroleerd: in feite is het precies hier dat de effecten van jarenlange training zichtbaar zijn.
De hersenen trainen met dans
Naast natuurtalent speelt opleiding een doorslaggevende rol. De constante beoefening van dans wijzigt in feite de hersenen, waardoor de plasticiteit en het aanpassingsvermogen toenemen. Tijdens het dansen werken hersengebieden die betrokken zijn bij het geheugen van bewegingen, de perceptie van ruimte en spiercontrole samen om de stappen steeds automatischer te maken: dit is het fenomeen spiergeheugen.
Dans kan veel doen om de kwaliteit van ons leven en ons welzijn te verbeteren: één onderzoek heeft aangetoond hoe de beoefening van de Argentijnse tango bij Parkinsonpatiënten hun houding en gang kan verbeteren, terwijl een ander onderzoek benadrukt hoe degenen die hun hele leven dansen hebben beoefend minder risico lopen om op oudere leeftijd dementie te ontwikkelen. Zelfs als we niet genetisch voorbestemd zijn om te dansen, kunnen we toch de activiteit uitproberen en ons best doen – op deze manier zullen we plezier hebben en genieten van de talrijke voordelen die deze kunst kan bieden.
Wij raden ook aan:
