In het hart van de Stille Oceaan bereidt een van de landen die het meest kwetsbaar zijn voor de klimaatcrisis zich voor om een krachtige boodschap naar de wereld te sturen. Het is Tuvalu, bedreigd door de stijgende zeespiegel, dat gastheer zal zijn voor een speciale bijeenkomst tussen internationale leiders met het oog op Cop31, de volgende grote mondiale klimaattop.
Een signaal dat allesbehalve symbolisch is. Tuvalu staat al jaren in de frontlinie: hier is de klimaatcrisis al een dagelijkse realiteit. En juist vanuit dit kwetsbare gebied zal een dringende oproep worden gedaan om mondiale acties te versnellen.
De belangrijkste top zal op 11 en 12 november plaatsvinden in Antalya, onder voorzitterschap van de Turkse minister Murat Kurum. Maar eerst staat in oktober een voorbereidende bijeenkomst gepland op de eilanden in de Stille Oceaan, met een belangrijke stop in Tuvalu, een initiatief dat ook voortkomt uit de samenwerking met Australië, na maanden van spanningen over de keuze van de locatie.
Het doel is duidelijk: tot COP31 komen met meer concrete toezeggingen om de uitstoot te verminderen en de klimaatbestendigheid te versterken. De Turkse minister sprak het volste vertrouwen uit in zijn Australische collega Chris Bowen, die de meest delicate onderhandelingen zal leiden.
Maar de mondiale context is verre van gunstig. Het is nu duidelijk hoe de geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten het energiebeleid beïnvloeden, waardoor het risico bestaat dat de transitie wordt vertraagd. Om het op de pagina’s van The Guardian te onderstrepen: dat is zo Jochen Flasbarthdie er bij ons op aandrong de klimaatnoodtoestand niet uit het oog te verliezen: oorlogen kunnen de klimaatcrisis niet uitwissen.
Volgens Flasbarth blijft de prioriteit het versnellen van de elektrificatie, van transport tot industrie en woningen. Een onvermijdelijke stap, ook al komt het te laat. Duitsland produceert nu bijvoorbeeld ongeveer 60% van zijn energie uit hernieuwbare bronnen, maar blijft gedeeltelijk afhankelijk van steenkool, die naar verwachting in 2038 zal zijn uitgefaseerd.
Ondertussen blijft Tuvalu een onzekere toekomst tegemoet gaan. De stijgende zeespiegel vormt een directe bedreiging voor het voortbestaan van de archipel. Wereldleiders hierheen halen betekent dat ze gedwongen worden goed te kijken naar wat er op het spel staat. COP31 wordt daarom aangekondigd als een cruciale stap: tussen de mondiale crises en de opeenhoping van vertragingen dringt de tijd om actie te ondernemen. En van een van de meest kwetsbare landen ter wereld komt een herinnering die moeilijk te negeren is.
