In Asinara zal er niet langer zijn trage tempo zijn tussen het mediterrane struikgewas en de nieuwsgierige blikken van bezoekers. Severino, de beroemdste grijze ezel op het eiland Sardinië, stierf op 32-jarige leeftijd, na een lang leven tussen zijn verleden als gevangeniseiland en zijn transformatie tot een nationaal park. Geboren in 1994 en opgevoed door gevangenen en gevangenispolitieagenten, was hij in de loop der jaren een echte lokale instelling geworden.
De afgelopen dagen maakte hij een vermoeide en vermoeide indruk, nauwlettend gevolgd door de parkexploitanten. Vlak voor de start van het toeristenseizoen trok hij zich terug uit de schijnwerpers. Een stille uitgang voor een dier dat, zonder ernaar te zoeken, een kleine beroemdheid was geworden, geliefd bij iedereen die voet op het eiland zette.
Een ster geliefd bij toeristen en bezoekers
Voor veel bezoekers was de eerste vraag, zodra ze landden, altijd dezelfde: “Waar ligt Severino?De ezel bracht zijn dagen voornamelijk door in Campu Perdu, waar hij zich liet benaderen, fotograferen en aaien. In de loop van de tijd was hij het meest vereeuwigde onderwerp van Asinara geworden, de hoofdpersoon van selfies, ansichtkaarten en reisherinneringen.
Zijn populariteit overstijgt zelfs de landsgrenzen. De toeristen, die naar huis terugkeerden, bleven vragen om nieuws over hem, terwijl op sociale media – waar ook een pagina speciaal voor hem is – afbeeldingen en verhalen rondgingen gewijd aan de ‘baas van Asinara’, een bijnaam die werd geboren vanwege zijn rustige maar gezaghebbende karakter onder de andere ezels op het eiland.
Het lange leven tussen gevangenis en nationaal park
De geschiedenis van Severino is verweven met die van het eiland. In feite maakte hij de overgang mee van de penitentiaire inrichting Asinara naar de huidige naturalistische realiteit en werd hij een stille getuige van een historische verandering. Opgegroeid tussen gevangenen en agenten, bleef hij vervolgens in het park, waar hij vrij bleef leven en een symbool werd van de plaatselijke fauna.
In 2023 hadden de operators een informeel feest georganiseerd voor zijn dertigste verjaardag, wat symbolisch gelijkwaardig werd geacht aan ongeveer een eeuw menselijk leven. Ondanks zijn hoge leeftijd bleef Severino geduldig poseren voor foto’s, als een wijze oude man die gewend is aan de aanwezigheid van mensen.
De leegte achtergelaten door de “baas” van het eiland
Met zijn overlijden verliest Asinara een van zijn meest herkenbare gezichten: zijn mascotte. Er zullen geen foto’s meer zijn met Severino, noch zijn balken als achtergrond voor de excursies. De gidsen zullen echter hun verhaal blijven vertellen, dat inmiddels onderdeel is geworden van de identiteit van de plek. Een eenvoudig dier, dat een symbool van het eiland is geworden, in staat om verleden en heden te verenigen en zichzelf, zonder dat te willen, te transformeren in een van de meest geliefde figuren van bezoekers.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
