Lombardije voert de nationale ranglijst van intensieve landbouw aan met ruim 5,2 miljoen runderen en varkens. Indrukwekkende aantallen, gelijk aan ongeveer 1 hoofd per 2 inwoners van Lombardije. De regio herbergt 40% van de totale nationale dieren, wat oploopt tot 47% als alleen varkens worden beschouwd, met drie provincies – Brescia, Mantua en Cremona – die de hoofdrol spelen. De afgelopen tien jaar is de melkproductie met 11% gestegen, terwijl de gemiddelde boerderijomvang groeit en kleine bedrijven verdwijnen en plaats maken voor megaboerderijen met meer dan 500 dieren.
Bekijk dit bericht op Instagram
Een systeem dat de ecologische capaciteit te boven gaat
De dierdichtheid is nu bijna vier keer hoger dan het nationale gemiddelde voor rundvee en zes keer hoger voor varkens, waardoor een overtollige stikstofbelasting ontstaat die het gebied niet langer kan afvoeren. Veeafval overschrijdt de capaciteit van het land om als natuurlijke meststof te fungeren, terwijl de uitstoot van ammoniak bijdraagt aan de vorming van PM2,5, waardoor de Povlakte een van de meest vervuilde gebieden van Europa is. In 402 gemeenten in de regio is de stikstofbelasting groter dan de oogstbehoefte, waardoor Lombardije wordt blootgesteld aan Europese sancties wegens overtreding van de Nitraatrichtlijn.
Toenemende emissies en kwetsbaarheid van het milieu
Ondanks de algehele vermindering van de uitstoot in Italië registreerden boerderijen in Lombardije tussen 2014 en 2021 een CO2-eq van +2,50%. De gevolgen voor het milieu dragen bij aan de kritieke problemen op het gebied van dierenwelzijn, waarbij dieren in beperkte ruimtes en vaak in ongezonde omstandigheden worden gedwongen. Boerderijen met een lage intensiteit laten daarentegen lagere emissies, langer levende dieren en lagere gezondheidszorgkosten zien, wat aantoont dat grotere omvang niet gelijk staat aan efficiëntie.
Afhankelijkheid van het buitenland en economische kwetsbaarheid
Lombardije is sterk afhankelijk van geïmporteerd voer: slechts 25% van de maïs en 13% van de soja is afkomstig van lokale gewassen. Deze kwetsbaarheid maakt het systeem blootgesteld aan internationale marktschokken, met negatieve gevolgen voor de prijzen en het inkomen van boeren. Integendeel, kleine en middelgrote ondernemingen produceren meer toegevoegde waarde per hectare, genereren werkgelegenheid op het platteland en behouden de controle over het grondgebied, wat bijdraagt aan een veerkrachtiger veehouderij.
Dierenwelzijn en duurzaamheid van de productie
De studie benadrukt hoe het verbeteren van de dierenwelzijnsnormen van fundamenteel belang is: het verminderen van het aantal dieren om gezondere omstandigheden te garanderen, levert vlees en melk van hogere kwaliteit op, verlaagt de veterinaire kosten en verhoogt de algehele duurzaamheid van bedrijven. Agro-ecologische en biologische praktijken vertegenwoordigen een winnende strategie, zowel voor het milieu als voor het economische rendement van boeren, en versterken ook de reputatie van Italiaanse DOP-producten op de internationale markten.
Op weg naar een noodzakelijke transitie
Het rapport ‘Intensieve landbouw in Lombardije, Anatomie van een overdaad’ benadrukt dat het huidige model niet langer duurzaam is. De transitie naar agro-ecologische, veerkrachtige en duurzame systemen is urgent om de impact op het milieu te verminderen, het dierenwelzijn te garanderen, de volksgezondheid te beschermen en de economische stabiliteit van de sector te verbeteren. Alleen op deze manier zal Lombardije productiviteit en ecologische verantwoordelijkheid kunnen verzoenen en het klimaat, het grondgebied en de lokale gemeenschappen kunnen beschermen.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
