Er is een andere manier van in het water zijn, die langzaam en zonder geluid tevoorschijn komt. Het gaat niet om snelheid of prestaties, of zelfs om het idee om jezelf te pushen. Het gaat eerder om de manier waarop het lichaam beweegt, de continuïteit van gebaren, dat gevoel van glijden dat soms een paar seconden duurt en dan ontsnapt. DeepFoil werd in deze ruimte geboren, bijna als reactie op iets dat al bestond, maar dat tot nu toe moeilijk vast te houden was.
Het komt uit Bretagne en brengt een eenvoudig beeld met zich mee: dat van een beweging die langer wordt, ontspant, vloeiender wordt. Er is niets invasiefs, geen technologie die zichzelf opdringt. Het object blijft essentieel en laat het lichaam alles doen, vergezeld van een vorm die versterkt wat we al weten te doen in water.
Daarachter staan Émilia Perdigon en Paul François, samen met het gezelschap Nereïs Ocean, maar de sensatie is die van een intuïtie die langzaam vorm krijgt, bijna door aftrek, totdat het iets concreets wordt dat echt kan worden gebruikt.
Inspiratie van walvissen om een meer natuurlijke continuïteit in het zwemmen te herstellen
Het idee vertrekt vanuit de observatie van zeedieren, vanuit die manier van bewegen die altijd in balans lijkt te zijn met het water. Vooral walvissen bieden een krachtig beeld: geen onderbrekingen, geen zichtbare inspanning, alleen een continu traject.
DeepFoil vertaalt deze intuïtie naar een hydrodynamische vleugel die integreert met het lichaam. Als je trapt, verandert de beweging van kwaliteit. Het wordt langer, voller en uniformer. Het gevoel dat ontstaat is dat van een begeleidende glijbaan, zonder schokken.
Alles blijft heel eenvoudig. Het is niet nodig om nieuwe gebaren of complexe technieken te leren. Het object volgt het lichaam en ondersteunt het, waardoor er zelfs voor mensen met weinig ervaring een onmiddellijke relatie ontstaat. Drijfvermogen helpt om alles stabieler en geruststellender te maken, en dit opent de ervaring ook voor degenen die met minder vertrouwen het water ingaan, inclusief de kleintjes.
Van het meer van Serre-Ponçon tot een betonnen object
Het verhaal krijgt vorm ver van de zee, rond het meer van Serre-Ponçon, waar het idee om een verzonken dorp te verkennen een eerste intuïtie oproept. In het begin volgt het project een complexer pad, met een kleine onderzeeër die is ontworpen om onder het oppervlak te bewegen. Na verloop van tijd ontstaat er een andere, meer essentiële richting. Het project wordt lichter, laat los wat het belast en concentreert zich op slechts één element. De vleugel blijft, al het andere verdwijnt. Uit deze keuze is DeepFoil ontstaan in de vorm die wij kennen.
De eerste voorbeelden komen tot leven in 3D-printen, in een garage, één voor één. Elk stuk vereist tijd, aandacht en voortdurende aanpassingen. Dan komt het verzoek, en daarmee de noodzaak om het tempo te veranderen. De productie verhuist naar de Vendée, krijgt een industriële dimensie, met behoud van een zeer herkenbare identiteit.
Zelfs de materialen vertellen iets. De standaardversie maakt gebruik van recyclebaar HIPS-plastic, met kleuren die zijn ontworpen om zichtbaar te blijven in het water. Daarnaast krijgt een houten versie vorm, gemaakt in La Trinité-sur-Mer, die een andere, warmere, bijna tastbare aanwezigheid met zich meebrengt.
De prijs blijft binnen een toegankelijk bereik, rond de 95 euro voor de plastic versie, terwijl de houten versie 245 euro bereikt. De eerste verkoop overschrijdt de honderd stuks en gaat gepaard met een belangrijke stap: de verwachte aankomst ook in de Decathlon-winkels, wat een bredere distributie mogelijk maakt. In de tussentijd blijft Nereïs Ocean aan het project werken, met het idee om nieuwe evoluties te ontwikkelen zonder de eenvoud, die het hart van het object vertegenwoordigt, te verliezen.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
