Enkele ogenblikken voor de aftrap van Italië-Engeland, een wedstrijd geldig voor de vierde dag van de Guinness Six Nations 2026, deed zich in het Olympisch Stadion in Rome een scène voor die in de herinnering van het toernooi zal blijven. Terwijl de Army Band de volksliederen zong, verschenen twee kleine meisjes met witte handschoenen op de gigantische schermen en vertaalden met elegante en precieze bewegingen de woorden in gebarentaal. Een eenvoudig maar krachtig gebaar dat een van de meest plechtige momenten van de wedstrijd transformeerde in een concreet symbool van toegankelijkheid en inclusiviteit.
De hoofdrolspelers: twee kleine meisjes en de “visuele aantekeningen”
Aan het hoofd van dit historische moment stonden Bianca Bifano en Chiara Vecchione Foa, leerlingen van de basisschool van het ISISS Magarotto Omnicomprehensive Institute in Rome. De twee jonge performers maken deel uit van de Coro delle Mani Bianche, een educatief project dat muziek en gebarentaal combineert.
Tijdens het uitvoeren van de hymnen vertaalden de meisjes de Canto degli Italiani en God Save the King met respectievelijk Italiaanse Gebarentaal (LIS) en Britse Gebarentaal (BSL). Dankzij de projectie op de gigantische schermen kon zelfs het dove publiek dat in het stadion aanwezig was de emotie van het moment ten volle ervaren.
Het initiatief van de Italiaanse Rugbyfederatie
Het idee is ontstaan uit de inzet van de Italiaanse Rugby Federatie (FIR) en Six Nations Ltd., die de afgelopen jaren een pad hebben gevolgd om het toernooi steeds duurzamer en inclusiever te maken.
Voor het eerst in de geschiedenis van de Six Nations werden de volksliederen in gebarentaal vertaald als onderdeel van de officiële wedstrijdceremonie. Een initiatief dat een belangrijke stap vertegenwoordigt in het Europese sportlandschap, waar toegankelijkheid bij massa-evenementen een prioriteit wordt.
The White Hands Choir: wanneer muziek een gebaar wordt
Het Coro delle Mani Bianche-project ontstond in 1999 in Venezuela, binnen het beroemde muzikale onderwijssysteem opgericht door maestro José Antonio Abreu. Het idee is even simpel als revolutionair: dove en horende kinderen samen muziek laten uiten.
De gebruikte techniek heet “Tekenen en Stemmen”. Terwijl de stemmen zingen, vertalen de handen – gehuld in karakteristieke witte handschoenen – woorden en melodieën in gesynchroniseerde gebarenchoreografieën, waardoor een soort beeldtaal ontstaat die zelfs zonder geluid muziek kan overbrengen.
Een gebaar dat viraal ging
De video van het optreden veroverde snel de sociale media en werd binnen een paar uur honderdduizenden keer bekeken. Veel gebruikers onderstreepten dat het geen symbolisch gebaar was, maar een concrete daad van insluiting. In een wedstrijd die al voor sportieve emoties zorgde met de historische eerste Italiaanse overwinning op de Engelsen (23 tegen 18), is het beeld van de witte handen die de volksliederen ‘zingen’ het krachtigste symbool van de avond geworden: de demonstratie dat sport echt iedereen kan aanspreken.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in:
